TIP: Om reacties te publiceren hoef je niet ingelogd te zijn op deze weblog. Je kiest gewoon in het reactiescherm de optie "bijnaam" en je tikt je (bij)naam al dan niet met het adres van je eigen weblog of homepage.
Of je kiest "anoniem" en tikt gewoon in de tekst je naam eronder.

zondag 21 oktober 2007

Duko en Skogge

Skogge en Duko - kennismaking

 


Duko checkt de bench op meer kittens

Nestvlieders

Onze eerste twee 'kinderen' zijn uitgevlogen vandaag, de eerste twee Moeshoekjes in onze geschiedenis. Twee nachten lang heb ik niet geslapen en ik vroeg me nog af hoe dat nou kwam. Dom van me. Natuurlijk zijn we betrokken bij de kittens en is het moeilijk om ze te laten gaan. We hebben immers wekenlang voor ze gezorgd.

Het is ook gelijk veel stiller in huis nu. Met name Zusje had een duidelijke inbreng in het huishouden. Zusje was ook de eerste nestvlieder. Snorre was een stuk terughoudender, hoewel ze een meester was in het uitproberen van nieuwe dingen.

Dat doet ze op dit moment ook: ze ligt in haar nieuwe huis op het bed van de dochter des huizes. Maar niet nadat ze het huis heeft verkend en de krabpaal heeft ingelegen, zoals hieronder is te zien.

Snorre ligt de krabpaal in

De foto en het verhaal erbij is echt genieten voor ons, deze dame gaat vast heel snel wennen in haar nieuwe huis!

dinsdag 16 oktober 2007

ABVAKABO FNV bedankt

Tegenwoordig moet je om te woord gestaan te worden bij de Abvakabo een betaald nummer bellen. Niets mis mee, naast het maandelijks abonnement waarmee je op de standaard service kan rekenen is het niet vreemd om voor wat extra service als een antwoord op een vraag die niet op de website te vinden is te moeten betalen.

Maar, als je na 5 minuten wachten en betalen nog steeds niet geholpen wordt, dan denk je: ik betaal om te wachten en dát is niet de bedoeling. Ik wil immers well voor de service betalen, maar niet voor wachttijd waarin ik niet geholpen word.
We wilden enkel een adreswijziging naar het buitenland doorgeven, en aangezienvia de website enkel binnenlandse verhuizingen doorgegeven kunnen worden warenwe toch van dit servicenummer afhankelijk, dus toch maar wachten en wachten.

Op een gegeven moment waren we er wel klaar mee.
Dus, de verbinding werd verbroken en in plaats van een adreswijziging werd het een opzegbrief, met een opmerking naar het wachtmuziekje dat passender was geweest bij de begrafenisverzekeraar die ik daarvoor had gebeld. (en naar we later vernamen door vele andere
(ex)leden werd omschreven 'je kan wel horen dat het niet goed gaat met de Abvakabo').

Vanavond om half zeven toen de buurvrouw (toevallig ook mijn moeder) aan een heerlijk bord eten poogde te schuiven werd zij gebeld door de Abvakabo met de vraag of Rob van der Kooij aanwezig was.
Hoe komen ze aan dat telefoonnummer? Terwijl mijn moeder aan de capucijners zat, moest ik met onpaste ongemakkelijkheid bij haar in de huiskamer dit telefoontje afhandelen. Belachelijk!

Hoe ze aan dat nummer kwamen en niet via het postadres reageerden? Ze hadden het postadres niet doorgekregen, pffff. Ten eerste ontvangen we al 8 jaar post van deze organisatie hier en ten tweede, als ze dat adres niet hadden gehad hadden ze ook niet in de telefoongids kunnen vinden dat op dat adres mijn buurvrouw, namelijk mijn moeder woont om dat telefoonnummer te bellen.

Ik weet dat de overigens aardige dame aan de telefoon niet hoofdelijk aansprakelijk is hiervoor, maar het is toch van de zotte dat je in de huiskamer bij je buurvrouw onder haar eten moet vertellen dat je echt niet opnieuw lid van de Abvakabo wil worden.

ABVAKABO, u namens mijn man bedankt voor al die jaren lidmaatschap.

maandag 15 oktober 2007

de evolutie van een huiskamer

In de tijd dat we op de Moeshoek woonden is er een hoop veranderd. We kwamen hier met 1 kat, en nu leven er 15 katten, en hond en 8 kippen. Dat huis en tuin er in die tijd anders uit zijn gaan zien is dan ook  vanzelfsprekend.

Hier de kamer toen en de kamer nu.


Daar waar onze kamer voorheen een 'toonzaal' was, is die nu in vol gebruik door de katten genomen. Met alle attributen die daarbij horen.
Onze allereerste gezamenlijke aanschaf en sindsdien zeer gekoesterd: het jaren '30 theemeubeltje.
Wie had ooit gedacht dat daar nog eens een kat op zou liggen te slapen...


Ja, het is goed vertoeven in deze kamer.


Je wordt er wel een beetje moe van...





Maar dan kan je natuurlijk ook net als Tommie je heil boven op het bed gaan zoeken om een heerlijk dutje te gaan doen...


zondag 14 oktober 2007

Stambomen nest 2 en 3


Snorre controleert nog even voor de zekerheid, maar alles klopt hoor, dik in orde. Alle negen kittens van de Moeshoek hebben een mooie stamboom nu.

Voor wie een stamboomprogramma bijhoudt, mail ons maar even dan krijg je van beide nesten alle gegevens (op die van de nieuwe eigenaren na, want dat is niet aan ons om hen bekend te maken).

donderdag 11 oktober 2007

Foto's en foto's

Vandaag heb ik een set nieuwe oplaadbare batterijen voor de fotocamera gehaald. Tegen de aanslag die ik de afgelopen maanden op de bestaande setjes  heb gedaan, is geen batterij bestand. Niet dat jullie er zoveel van hebben kunnen meegenieten. Met mijn vaardigheden blijft het immers 90% gelijk wissen en de overige 10% mag dan nog eens kritisch worden beoordeeld.

Het is dan ook zo leuk om van de bezoekers hier foto's te ontvangen met o.a. onze eigen katten en kittens erop. Met zo'n andere invalshoek!
Altijd zit ik enkel op de kittens in te zoomen, en mis prachtige momenten zoals deze van het aanstaande buurmeisje van Jente, die nog steeds van Tristan droomt.


Tristan, de kleine hartenbreker, heeft al veel vrouwelijke fans verzameld. In zijn onschuld want hij is er absoluut niet op uit om de show te stelen.

Jennifer, misschien dat voor jou ooit ook nog eens de tijd aanbreekt dat je net zo'n babykatje als Tristan mag koesteren. Maar vooralsnog zit Jente alvast te wachten op jouw bezoekjes als ze verhuisd is, dus goed knuffelen straks hoor als ze naast jullie woont!

zondag 7 oktober 2007

Jeugd...


Scarlet av Rödluvan

Mag ik even een klein momentje van uw tijd, om te spreken van mij tot u.
Aangezien het hele leven hier al weken enkel nog maar lijkt te draaien om dat jonge grut, wordt er wel eens voorbij gegaan aan ons, volwassen katten die toch ook best wel eens in de kijker willen komen te staan.

Persoonlijk voor mijzelf hoeft dat niet hoor, ik zit liever ergens rustig zonder gestoord te worden. Dat dit op bijgaande foto niet het geval was, spreekt boekdelen. Net toen ik dacht even ongestoord in de kamer een napje te doen, haalt het vrouwtje het in haar hoofd daar een 'fotosessie van de kittens' te gaan doen.
Nou moet ik vertellen dat ik weliswaar gek ben op de geur van een kitten, maar dit zijn negen kittens tegelijk en dat is me een beetje teveel van het goede. Door de macht van hun aantal permitteren ze dingen die IK als kitten niet in mijn hoofd plachtte te halen.

Skogge van de Moeshoek
Zo staan ze gewoon op tafel

Snorre van de Moeshoek
of erger: ze staan op tafel en ze trekken ook nog de waxinelichtjes uit de houder

Snorre van de Moeshoek en Aemilius Sauterne
Respect voor de ouderen is ver te zoeken. Zo wordt Sauterne die na alle operaties die ze inmiddels heeft gehad verjaagd van het plekje waar ze zo graag ligt te genieten van het feit dat ze weer helemaal gezond is.

 
Tristan van de Moeshoek
En wat ik nog wel het ergste vindt: één zo'n blaag pikt de hele tijd de lekkerste plekjes in de zon in om te gaan slapen.

Waar moet dat nog heen met die jeugd van tegenwoordig...

was getekend,
Scarlet av Rödluvan

donderdag 4 oktober 2007

Wegdromen...

Twee grote liefde van ons,

Snorre en Doppie.

Van Snorre mogen we nog even genieten en dat doen we dan ook volop.