TIP: Om reacties te publiceren hoef je niet ingelogd te zijn op deze weblog. Je kiest gewoon in het reactiescherm de optie "bijnaam" en je tikt je (bij)naam al dan niet met het adres van je eigen weblog of homepage.
Of je kiest "anoniem" en tikt gewoon in de tekst je naam eronder.

woensdag 23 januari 2008

Knuppie d'r in

Doppie is gecastreerd. Er zitten knopen in zijn zaadstrengen. Letterlijk. Ik heb echt met grote ogen toegekeken vandaag.

Het begon al niet helemaal volgens het boekje, Doppie moest toch kotsen van het prikje waarmee hij onder zeil zou gaan, ondanks het feit dat hij nuchter was. Toch water uit de bak van de hond gedronken waarschijnlijk.

Toen hij onder zeil leek, werd het tijd voor de tondeuse. In de praktijk waar ik kom (Dedemsvaart), hebben ze toch het idee dat het eruit trekken van de haren irritatie oplevert dus nee Petra, GELUKKIG niet ge-epileerd! Overigens lukte het met de oplaadbare tondeuse niet om de balletjes mooi kaal te krijgen, dus in de operatiekamer ging er alsnog de ouderwetse aan een draad overheen. Geen onbekende voor ons, want daar zijn regelmatig klitten achter de oren van de hond mee weg geschoren.
Met het ontsmettingsmiddel kon gelijk zijn broek naar de zijkanten worden geveegd, want op zo'n moment zie je pas goed hoeveel haar er eigenlijk in die knickerbockers zit. En helemaal wegscheren is wel een beetje zonde natuurlijk.

Toen de eerste snee. AUW! Doppie bleek niet genoeg te hebben aan het prikje om onder zeil te gaan en trok in reactie op de snee met zijn achterpoot. Wel maf, want de dierenarts had hem zwaarder ingeschat dan hij daadwerkelijk was (4,95 kilo ik had hem vooraf in de wachtkamer gewogen maar was dat vergeten door te geven). Dan zou je zeggen dat hij toch wel helemaal voldoende verdoofd was. Maar nee, en dus werd er voor gekozen om er gasnarcose bij te geven. Daar kon hij toch echt niet meer tegenop boksen.

Toen gingen de ballen eruit. Ik had me er iets veel meer doorbloeds bij voorgesteld maar dat viel wel mee. Het lijkt een soort van wittige kaviaar in een vlies en dat geheel zit dan in het behaarde balzakje en wordt door het sneetje dat in de huid is gemaakt eruit geduwd. Aan die bal zit de zaadstreng, ook door een vlies omhuld. Dat vlies werd eraf gescheurd. Vervolgens werd het balletje van de streng gescheurd. Allemaal scheuren trouwens, want daardoor trek je als het ware de bloedvaten dicht en heb je minder bloedingen werd me uitgelegd. Eigenlijk hetzelfde wat een moederpoes met de navelstreng van een kitten doet. Of wat je zelf met je nagels kan doen, als de moederpoes de navelstrengen niet door wil bijten. Bij Doppie was het een behoorlijk taaie bende, bijna niet door te krijgen. Het schijnt de leeftijd te zijn, hij is natuurlijk al een relatief oudere kater (bijna 2 jaar), de meeste huiskatten worden al met een maand of zeven geholpen.
Nu ik dit schrijf, herinner ik me dat het met de navelstrengen van de kittens van het nest van Mijntje en Doppie juist het tegenovergestelde was: die waren heel week en sponsachtig en gingen opmerkelijk makkelijk los volgens de dierenarts. Maar terug naar de castratie van Doppie.
Dat was bal nummer 1, nu nog netjes afwerken. Het schijnt dat daar verschillende manieren voor zijn. Je kan het afbinden met draad, maar onze dierenarts kiest ervoor om de streng in de lengte in tweeën te splitsen (de zaadstreng van het bloedvat scheuren) en daar een vier dubbele knoop in te leggen. Ja waarom lichaamsvreemd materiaal gebruiken als je genoeg slierten voor handen hebt zou ik ook zeggen.
Na het verwijderen van de tweede bal, werden de losse eindjes na de knoop afgeknipt, de boel een beetje schoon gepoetst en Doppie was klaar om naar de uitslaapruimte te gaan. Want dat was toch wel nodig, de gasnarcose had zijn werk duidelijk goed gedaan.

Krap twee uur later (waarin ik oer-Hollands een visje op de markt heb gegeten en twee Nederlandse broden heb gescoord, plus pantoffels in de uitverkoop) zat ik weer met Doppie op de terugweg in de auto.

Doppie zonder ballen

Na zo lang vasten lust je dan best wel weer een hap Royal Canin Fit. Hij verdroeg zijn eerste aanschuifbeurt en nu een half uur later zit hij weer te eten. Wat een verschil met Yasur toen die geholpen was, die heeft 2 dagen verfomfaaid zielig liggen wezen op een stoel. Doppie loopt al gewoon weer als een hondje achter me aan de trap op en af, zoals hij altijd al deed.

Al met al vond ik het een hele ervaring!

Dit is een link naar een pagina die duidelijk in beeld brengt en beschrijft hoe de castratie van een kater verloopt:
http://www.causus.be/vrij.cfm?Id=117

zondag 20 januari 2008

So long my friends

Dat is wat Doppie woensdagochtend tegen zijn nootjes kan zeggen.
Hij zal dan worden gecastreerd.

Na onze verhuizing ging het krap twee maanden goed, dus ik dacht, we zijn de kritische fase door: hij gaat niet sproeien. Of het nou komt omdat hij moet opboksen tegen zijn zoon Tommie of door wat anders: het feit is dat hij nu wel degelijk sproeit en niet zo'n beetje ook. Meerdere malen per dag staan we hier te soppen.

Dorus van de Moeshoek - ontmand

Ik ben een mietje als het gaat om het ontnemen van mannelijkheid bij honden en katten. Verschrikkelijk voel ik me dan, een verrader, hoe kan ik dat zo'n ventje nou aandoen? Dat is ook de reden waarom hier castraties ook zo lang worden uitgesteld.

Toch ben ik naast dat gevoel ook geprikkeld om zo'n ingreep een keer mee te maken (al stelt het natuurlijk vergeleken bij de keizersnede van Mijntje niets voor). Daarbij is Doppie toch nog steeds een beetje mijn 'babietje' en vind ik het een verschrikkelijk idee om hem bij de dierenarts achter te laten en Gods water over Gods akker te laten lopen.
En daarom ga ik er woensdag zelf bij zijn, gelukkig mocht dat! Ik geloof alleen wel dat ik met dit verzoek de hele praktijk aan het lachen heb gemaakt...

vrijdag 18 januari 2008

Helemaal tevreden

Na 3 maanden verstoken te zijn geweest van het gemak van onze vaste leverancier van grit en beestenvoeders (Gropet), staat het huis helemaal vol met megazakken en dozen, zijn we ruim 200 euro lichter maar wel super tevreden.
Tot in Duitsland wordt er vanuit Nederland natuurlijk niet geleverd. Maar, ik werk nog altijd in Nederland, dus rijdt nu in het vervolg eens per maand het Gropet busje bij mijn kantoor voor en worden er goederen overgeladen in mijn auto. Ideaal, want in Duitsland heb ik geen goedkoper adres kunnen vinden plus dat ze daar niet alle merken hebben die de katten en de hond gewend zijn.

Natures Menu
Wat ik vandaag naast mijn bestelling om te proberen meekreeg: Natures Menu, een hele berg pouches natvoer voor de kat met 70% vlees. Het is een soort van paté en dat komt heel goed uit want van brokjes likken ze hier meestal enkel de saus. Dat vindt de hond niet zo erg want die komt daarna het bord alsnog schoonvegen, maar dat is dan toch eigenlijk niet de bedoeling.
Omdat ik zo content was met al het voer en heel nieuwsgierig naar deze zakjes, heb ik ze er gelijk eentje gegeven: WOW alle zeven rond het grote pizzabord, elkaar proberen weg te duwen. Dat gebeurt hier eigenlijk nooit, Doppie houdt niet van gedrang en eet daarom meestal niet mee met het natvoer.
Jammer genoeg voor Beer is het zakje tot het laaste veegje opgegaan.
Nu nog even afwachten of hun darmen er ook zo blij mee zijn, maar vooralsnog ben ik super enthousiast en ga ik de volgende keer een doos met meerdere smaken bestellen. En voor de hond hebben ze het ook dus misschien...


Ingrediënten:
Rundvlees (minimaal 40%); kip (minimaal 31%), mineralen, derivaten van groenten, suikers gewonnen uit verschillende bronnen.

Analyse:
Eiwitten 11%, vetten 4%, vezels 0,2%, as 2,5%, vocht 81%, vitamin D3 (130iu/kg), tocopherol (30iu/kg).

zaterdag 5 januari 2008

Leuke speeltjes

In het geval van het vrouwtje ging het om de videofunctie van het fototoestel (hetgeen erg tegenviel zoals je kan zien) en in het geval van de katten om het whiskaslampje.
Een beetje jammer van het behang, maar ach, ze vinden het zo leuk.
In de hoofdrol: Tommie, Scar en Doppie die er wat bij rondhangt.



woensdag 2 januari 2008

Milieu stickers

Hier in Duitsland wordt meer en meer aan de weg getimmerd als het gaat om milieubescherming.

Eén van de maatregelen is de verplichting van een sticker achter de voorruit die de mate van vervuiling van je auto aangeeft. Natuurlijk in het kader van het overschrijden van de EU-luchtkwaliteitgrenzen, iets dat in de meeste grote steden in de Europese Unie aan de orde is.

Er zijn verschillende stickers, de kleur geeft de mate van vervuiling aan en bepaalt in welke gebieden je mag verkeren met je auto. Met een groene sticker kan je fluitend alle Umweltzones in, met een gele of rode, of wanneer de sticker je zelfs is geweigerd, moet je goed opletten als je van 'Umweltzone' naar 'Umweltzone' rijdt of je daar nog wel geoorloofd mag verkeren met je bolide.

Nou denk je misschien: "Wat moet ik nou met die informatie. Leuk voor jullie daar in Georgsdorf, had je maar niet moeten emigreren. Ik kom enkel op de kerstmarkt in Köln en ga in de Harz op zomervakantie, dus heb ik hier niets mee te maken."
bron: tüv nordEn dat is het hem nou juist, de verplichting om met zo'n sticker te rijden geldt niet alleen voor de inwoners van Duitsland, maar voor ALLE auto's die in Duitsland rijden. Dus ook voor die van toeristen. Vanaf 1 april 2008 wordt er ook echt beboet: in Köln bijvoorbeeld 40 euro per overtreding.

En dan denk je, dan doe ik dat maar, zo'n sticker. Maar hoe?
Bij de Tüv-Nord kan je een formulier downloaden (of bij hun vestiging in Vaassen langs gaan met je kentekengegevens). Je vult de gegevens in en machtigt hen om eenmalig de kosten van de sticker af te schrijven. Normaal gesproken krijg je de sticker dan binnen twee werkdagen thuisgestuurd. Mocht het zo zijn dat je voertuig niet voor een sticker in aanmerking komt (te grote fijnstof uitstoot), dan hoef je uiteraard ook niets te betalen. 
Wat het kost? Op het moment van schrijven € 17,85.

Maar wees gerust: voor hen die bij ons langs zouden willen komen is de weg voorlopig ongeblokkeerd en zijn er in de streek nog geen plannen tot het invoeren van een Umweltzone (zie http://www.env-it.de/luftdaten/download/public/html/Umweltzonen/index.htm).