TIP: Om reacties te publiceren hoef je niet ingelogd te zijn op deze weblog. Je kiest gewoon in het reactiescherm de optie "bijnaam" en je tikt je (bij)naam al dan niet met het adres van je eigen weblog of homepage.
Of je kiest "anoniem" en tikt gewoon in de tekst je naam eronder.

zondag 30 december 2007

Jaarwisseling - nu alvast

Bij het bakken van de oliebollen in de garage vandaag, kon ik het natuurlijk niet laten om vast te leggen hoe die bollen in de pan lagen te spetteren.

Toen ik zojuist de camera uitlaadde bleek dat spetteren wel op een heel bijpassende manier vastgelegd te zijn: het leek wel vuurwerk.



Ik weet niet wat jullie gaan doen morgen, de deur uit, lekker op je eigen de jaarwisseling doorbrengen, werken, of thuis met visite aan de drankjes en de hapjes?
Wij vieren het thuis, samen met een logee. De oliebollen zijn dus gebakken, de voorbereidingen voor het eten van morgen zijn getroffen, het vuurwerk is in huis en de champagne staat op een temperatuur van zo'n 16 graden. 
Voor het zover is, moet er nog wel even gesopt enzo worden (Doppie heeft bedacht om geurvlaggen achter te gaan laten), dus vandaar nu al deze wens, gebaseerd op dat tafereeltje daar in die pan in de garage:




maandag 24 december 2007

De uil

Ik was ervan overtuigd dat ik een bericht had geplaatst over 'onze' uil, op de valreep voordat ook mijn aansluiting op het werk met het internet afgesloten zou worden. Maar niks hoor, in de hectiek van de laatste werkdagen voor het uiteinde van het jaar ben ik mijn privézaken vergeten af te regelen.

Een uil dus, die huist hier. De braakballen en uitwerpselen op ons terras getuigden daarvan. Het vermoeden was dat hij op de arm van de schotelantenne huisde, dus was mijn blik na de vondst van de braakballen op dat punt gericht.

Het vervolg is te lezen op de mail die ik vrijdag 21 november schreef.

21-11-2007


Jaha, daar zitten de heren er heel lief bij. Maar schijn bedriegt! Vanochtend vroeg was er heeeel wat meer commotie. Zoals gewoonlijk werd ik tegen zes uur door de katten gewekt. Dat is de tijd dat ik er door de week uit ga, en voor de katten maakt het niet uit of het weekend is. Ze willen dan gewoon hun ochtendhap. Dus ga ik er in het weekend ook om die tijd uit en duik daarna gewoon nog weer even mijn bed in.

Zoals altijd liet ik vandaag eerst even de hond uit, daarna kreeg hij zijn brokken en vervolgens rukte ik gekookte vis en een zakje Felix aan, maar hee, waar was die kleine Tommie nou? Had ik hem soms in de bijkeuken opgesloten? Dat er nog meer katten ontbraken viel me nog even niet op. Toen ik in de hal kwam, zag ik nog net Sauterne uit de achterdeur glippen die ik weliswaar grondig op slot had gedaan, maar ik had hem niet goed dicht getrokken dus had ik gewoon een open deur op slot gedaan!


Oh jee, vier katten weg: Yasur (de meesteruitbreker), Tommie, Doppie en Sauterne. De schrik sloeg me om het hart, we wonen namelijk aan een behoorlijk grote weg waar 100km/u mag worden gereden. Gelukkig was het zaterdag en nog erg vroeg. Aangezien het nog pikdonker was, ben ik maar begonnen met alle luiken rondom het huis omhoog te doen en overal licht te ontsteken. Buiten zag ik al snel Sauterne met Tommie in haar kielzog rondjes rond het huis spurten. Bij de kippenren kwam Doppie me gelukkig al tegemoet en ging aan mijn voeten rollen. Die kon ik zo weer mee naar binnen nemen. Bij het roepen van Tommie kwamen ook hij en Sauterne me al tegemoet en met een van de kou bibberende Tommie op de arm en Sauterne naast me meerennend kon ik ook die twee weer binnen laten.

Toen nog Yasur. Roepen mocht niet baten en ik had geen idee waar hij ergens uithing. Dus de zaklantaarn maar opgehaald om dieper in de tuin te kunnen zoeken. Bij het aanknippen ervan hoorde ik gekras van nagels op stoeptegels en ja hoor, daar kwam Yasur aangesprint: LAMPJE!! Je moet weten dat hij gek is op het whiskaslampje, zo'n ding waar je een lichtpuntje mee op de vloer werpt waar ze achteraan kunnen rennen. De zaklantaarn was blijkbaar een megalichtpuntje volgens Yasur en toen was het enkel nog een kwestie van de zaklantaarn richting achterdeur schijnen met een dolle Yasur er achteraan en huppa, alles was weer veilig binnen en kon alsnog aan de lekkere hapjes.
Hehe, gelukkig.
Maar ja, toen was ik wakker. Klaarwakker. Naar bed gaan was geen optie meer.
Zou de uil er misschien zitten? Met visioenen van een enorme Oehoe in mijn hoofd sloop ik met de camera door de achterdeur, om het hoekje van het huis en... JA, er zat wat!

Huh? Was dat alles? Zo'n klein vogeltje? Niet veel meer dan 20 centimeter hoog schat ik. Maar ja, dit was hem dan toch dus snel de flitser aangezet en tadaa:
dit is dan 'onze' uil:


[klik op de foto om het geheel te zien zodat je een idee van verhoudingen krijgt]

Zo'n klein beestje en dan zulke grote braakballen, die zal het daar niet makkelijk mee hebben zou je zeggen. Hij was behoorlijk chagrijnig dat ik hem stoorde en met een piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiieet prprprpr vloog hij naar bomen aan de overkant van het kanaal. Volgens de natuurgids uit onze boekenkast is het een steenuil.

Toen ik eenmaal aan het fotograferen was, wist ik van geen ophouden meer. Het is op het moment schitterend hier rond het huis. Ik ben inmiddels tot op het bot verkleumd, maar wel de tevreden bezitter van een hele reeks prachtige rijpfoto's.


(de link naar de moorbaumschule in mijn diashow klopt overigens niet, dat moet zijn: http://www.moorbaumschule.de/)

[klik hier voor de hele reeks]


Voor de rest: het schuurtje staat weer op z'n plek (dankzij de berekracht van de vorige bewoner van dit huis), de kerstboom staat maar de beeldjes in de stal liggen doorgaans (als gevolg van overenthousiaste katten die zo'n huisje ook wel leuk vinden om in te liggen) en er is al een bal gesneuveld en 1 snoer lampjes doorgebeten. Beiden het gevolg van de puberteit van ene Tommie.
Maar als ze slapen zijn ze allemaal heel erg lief...


(Sauterne)

maandag 10 december 2007

Oeps

Dit is ons schuurtje. Of liever gezegd: dit was ons schuurtje op 20 november, toen ik deze foto maakte.


Het heeft in de nacht van donderdag op vrijdag nogal gewaaid hier. Dat het heviger was dan je binnen merkte, daar kwam ik achter toen ik de ochtend erna toen het licht was de hond uit liet.
Dit is ons schuurtje nu.




Ik ben bang dat dit niet goed meer gaat komen, hij is echt totaal verwrongen en gescheurd.
Heeft er toevallig nog iemand connecties met een ijzerboer in de omgeving van Georgsdorf?

maandag 3 december 2007

En dat is nummer twee

De eerste twee 'moezen' zijn gevangen, het huis is nu helemaal ingewijd. Na dood gespeeld te zijn, verdwijnen ze steevast onder de piano. Toen ik de eerste er met een paraplu onderweg haalde en vastpakte, schrok ik toch wel even. Ik dacht nl gezien te hebben dat het een catnipmuis was. De warmte van de vloerverwarming had echter iets van deze muis gemaakt dat alles behalve een catnipmuis aanvoelde! Bah. Maar, goed voor het drie-kamer-systeem dat zorgt voor de verwerking van ons rioolwater (schijnt), dus heb ik ze lekker door de wc gespoeld.


Yasur is ondertussen helemaal de oude. Lichamelijk een heel stuk slanker, maar het misstaat hem zeker niet.

Yasur2007P1130072