TIP: Om reacties te publiceren hoef je niet ingelogd te zijn op deze weblog. Je kiest gewoon in het reactiescherm de optie "bijnaam" en je tikt je (bij)naam al dan niet met het adres van je eigen weblog of homepage.
Of je kiest "anoniem" en tikt gewoon in de tekst je naam eronder.

dinsdag 12 juli 2011

Georgsdorf

Zon en natuur...

Wij wonen hier schitterend in Georgsdorf. Aan de rand van het Bourtanger Veen, en ondanks dat we aan een weg wonen waar je 100 km/u mag, toch midden in de natuur.

Uitzicht vanuit onze achtertuin
We zeggen wel eens "daar waar anderen mensen naar op vakantie gaan, daar wonen wij". Nou is er sinds dit jaar in de kern van Georgsdorf weliswaar een Campingplatz, maar die lijkt in beslag genomen te zijn door de gezinnen van de Poolse bouwvakkers die de nieuwe Volksbank aan het bouwen zijn.
Het is ook net of lelijke regenbuien ons steeds overslaan, met als gevolg een gortdroge grond maar dus ook heerlijk veel zon.
Het land naast ons huis

Ondanks dat gedijt er toch veel moois op de veengrond. Bij Moorbaumschule Vennegerts (onze achterburen) is een veelvoud aan struiken en bomen te bewonderen dat het bij uitstek goed doet op veengrond.

Moorbaumschule Vennegerts

En als je van oud-Engelse geurrozen houdt, kan je je hart ophalen in de Engels en historische rozentuin die daar is aangelegd.
Toegangsweg Moorbaumschule Vennegerts / Rosengarten
In dit dorp is niet zoveel industrie. Hoofdbronnen van inkomsten zijn het agrarisch bedrijf en de veenwinning. Op het terrein achter ons is de laatste jaren veel veen gewonnen, Griendtsveen Erica BV heeft aan het eind van de Torfabfuhrweg (de weg die langs de zijkant van ons huis loopt) een depot veen waar dagelijks vrachtwagens af en aan rijden (hoofdzakelijk Nederlandse, die doorgaans helaas harder dan hun Duitse collega's rijden, dus sneller dan de toegestane 50 km/u). Ondanks dat slinkt de berg veen maar niet, hij lijkt de laatste maanden alleen maar groter te zijn geworden.

En waarom, vraag je je dan af. Nou, die heerlijke zon was niet alleen ons opgevallen. De reden voor die nog overhaaste veenwinning is helaas wat minder aantrekkelijk voor ons mooie wonen in de natuur: er komt een Solarpark van ruim 60 hectare groot en wel achter ons huis (oostelijk van de Adorfer Straße en noordelijk van de Torfabfuhrweg, laten we daar nou net wonen).

Dankzij het schone aanzien van het kanaal met z'n bruggetjes, sluizen en begroeide wal waar we aan wonen en de bekabeling die daar in de grond ligt, komt het park gelukkig niet tot de achtertuinen van ons en de buren, daar zit nog een meer dan flink aardappelveld tussen. Maar de gemeenteraad heeft de plannen van een windmolenpark in Georgsdorf dit jaar ook weer uit de ijskast gehaald, dus wie weet, er is nog een strookje 'over' achter ons...
Het aardappelveld
Kan dat dan zomaar? Het bestemmingsplan was veenwinning. En tja, de natuur was door de veenwinning toch al aangetast. Het park wordt voor 25 jaar duurzame energiewinning ingericht, er is voor een ander systeem gekozen dan betongefundeerde stellages dus wellicht dat het ooit ook weer een keer weggaat (ijdele hoop?). Dit zijn een soort van tafels, metalen frames die de grond in geramd worden.

Het park wordt met een hekwerk van 2,5 meter hoog afgescheiden, goh dat zou een mooie ren zijn voor Lykke, 62,5 ha groot!
2011
2012?

zaterdag 12 februari 2011

Wat is dit?

Ja, een voerschaaltje, dat klopt. Scar heeft deze jaren terug in een setje gekregen als kadootje na een logeerpartij bij cattery Nidaros. Maar, dat is niet wat ik bedoelde.

Wat is dit dan?
Het is een brokje. Maar niet zomaar een brokje, nee het is het enig overgebleven brokje van een heel schaaltje dat nog geen 5 minuten daarvoor gevuld was.
Maar waar is dat dan zo snel gebleven kan je je dan afvragen. Nou... uhm...
Dat de gewichtscurve van de boosdoener in de rechterkolom van deze blog niet meer actueel is, hoef ik waarschijnlijk niet te vertellen.

De boosdoeners zijn 'Sinterklaas' en 'Zwarte Piet'. Niet lang voordat de goede man in Nederland zou arriveren, heeft hij klaarblijkelijk ook Duitsland nog even aangedaan. Op een goede dag stond er een enorme doos bij de voordeur. Ik werd er al van beschuldigd dat ik alweer kwistig besteld zou hebben bij een internetzaak voor dierenartikelen, maar ik was me dit keer van geen kwaad bewust.
Bij het openen van de doos (hij was immers aan mij geadresseerd dacht ik) zag ik twee grote zakken Orijen.
Die had ik toch echt niet besteld. Nog eens op de pakbon gekeken, daar bleek de ter naam stelling toch 1 letter te verschillen en ook het adres wat daar op stond was een adres in Nederland en niet mijn adres. Oh, die mensen kende ik wel, wat een domme internetwinkel dat ze dit pakket bij mij bezorgd hadden...
Ik snapte er niets van dat dit gebeurd kon zijn, dus hup snel een mail gestuurd naar de rechtmatige eigenaren om een oplossing te bedenken hoe deze 15 kilo overheerlijk voer zo snel mogelijk naar hen toe zou kunnen komen.... en ik ben niet eens blond ;-)

Om een lang verhaal kort te maken: bedankt Martiene en Wouter!!
(maken jullie zelf maar uit wie Sinterklaas is en wie Zwarte Piet)
Met name Doppie is jullie nog steeds zeeeeeeer dankbaar (zak nummer twee is onlangs aangebroken).
Met het wegen ben ik maar even gestopt, maar Porcelina denkt er het hare van....

woensdag 26 januari 2011

Zijn het geen plaatjes?

Na een lange tijd van stilte als gevolg van gezondheidsperikelen, eindelijk weer een berichtje op deze weblog.
Eventjes pronken met wat nazaten uit onze cattery.

Om te beginnen met de laatst ontvangen, vers van de pers: Epril, kind uit het nestje van vorig jaar van Mugje (Nunchaku Yi Min) en Bendis' Erik Arne met haar vriendin Coety (To Dhasos Ie Gata Amber).



En dan een foto die we in december van Skogge mochten ontvangen. Skogge is ook een kind van Mugje, maar dan uit het nestje van 2007 samen met Dopey van Idalia.
Skogge zit hier heeeeeel geduldig te wachten, ze weet dat er een muis achter die steen zit. Buurkater Wannes heeft al met het geduld wat hij bezat geprobeerd of de muis er achter weg te krijgen was, maar toen dat niet lukte haakte hij niet af. Skogge niet.
Na uren kwam ze triomfantelijk met de muis aan zetten. Tot haar grote spijt kon het niet overgaan tot een speel- cq martelpartij, aangezien Skogge haar eigenaresse de muis heeft gered en op veilig gebied heeft losgelaten.