TIP: Om reacties te publiceren hoef je niet ingelogd te zijn op deze weblog. Je kiest gewoon in het reactiescherm de optie "bijnaam" en je tikt je (bij)naam al dan niet met het adres van je eigen weblog of homepage.
Of je kiest "anoniem" en tikt gewoon in de tekst je naam eronder.

donderdag 29 januari 2009

Gemis

4 vetbollen, 3 netten gepelde pinda's en 2 zaken ongepelde pinda's verder is het ondertussen sinds het vorige logje.

De specht hakt er nog steeds vrolijk op los, maar ook het aantal mezen dat deze vreemde elementen der natuur aandurft stijgt.
De brokjes pinda en vetbol die naar beneden vielen werden steeds graag opgepikt door Punky de haan.

Maar nu is de tuin leeg. Heel leeg.

Vorige week woensdag liepen onze kuifjes nog vrolijk rond, met plezier bewonderd door de chauffeur die de stookolie kwam leveren en bijna over ze heen moest stappen om de slangen uit te kunnen rollen. Het is ook een erg leuk ras en voor veel mensen aantrekkelijk om te zien door de witte kuif en het zwarte jasje. Oud Hollands (ze komen al eeuwen terug op schilderijen van Hollandse schilders voor) en niet zo veel voorkomend hier in Duitsland.

Die nacht om 05.00 uur ging Beer de hond als een idioot tekeer bij de achterdeur. Dat er ook daadwerkelijk iets aan de hand was dit keer, hebben we onderschat.De volgende ochtend waren Punky en Jut die altijd in het nachthok sliepen, verdwenen. Jul die altijd in de plastic bak voor de tuinkussens ernaast sliep, bleef eenzaam en alleen achter.

Na drie dagen eenzaam rondgelopen te hebben begon ze steeds depressiever te ogen. Julleke zit nu bij de Brahma's en lijkt het nog meer naar haar zin te hebben in die ren dan ze ooit had toen ze nog vrij in de achtertuin liep met haar soortgenoten.


Maar wij missen Punky en Jut nog steeds zo. Het is verschrikkelijk leeg in de tuin als we de achterdeur uit komen. Geen kuifjes meer die komen aansnellen in de hoop dat ze zaadjes zullen krijgen, of gewoon even aandacht van ons.

Is er een vos of ander roofdier langs geweest? Nee dat lijkt niet, tenzij die een volle papiercontainer aan de kant kan duwen, het gaas weer voor het oog
terug heeft teruggeduwd en geen trek meer had in het derde kipje dat ook binnen handbereik was (alleen niet op de logische plaats in het nachthok maar in de plastic bak ernaast waar je tuinkussens in op kan bergen), ook niet in al die nachten daarna. 

Het is ondertussen een week verder en het besef is er: Punky en Jutje komen nooit meer bij ons terug.

Hopelijk hebben ze het daar waar ze nu zijn ook naar hun zin, vast en zeker.