Wat een tuig!

Geen idee waarvoor dit nou weer goed voor zou moeten zijn, maar het vrouwtje moest me zo nodig een tuig aan trekken.

Ik zag de bui al hangen: dit leek erg op de Gentle Leader of het snoetje wat ik op moet als er dingen gaan volgen waar ik helemaal niet van hou.

En ik was deze week nog wel zo braaf bij de dierenarts die me zonder dat snoetje op kon onderzoeken en op de weegschaal kon zetten (OK daar waren wel drie volwassenen voor nodig, maar ik DURFDE het!) en ik heb dat kleine jongetje dat aan het puzzelen was ook niet opgegeten, alleen maar even aan zijn puzzel gesnoven en toen weer keurig weggelopen...
Maar nee, ze vond het toch nodig om me weer aan zo'n eng geval te onderwerpen.

Als ze er nou verstand van had gehad, dan had ik er nog begrip voor op kunnen brengen. Maar ze bakte er niks van en na twee dagen gemartel had ze dan toch eindelijk een keer door hoe het ding aan moest.

En waarempel, dat is echt nog niet zo'n slecht idee, zo'n ding! Ik droeg het in combinatie met een soft longeerlijn van 8 meter en had werkelijk het idee dat ik zonder lijn liep.
Dat idee had het vrouwtje na een paar wandelingen ook, want natuurlijk verleg ik de grenzen van mijn gehoorzaamheid nu schandelijk.

Omdat ik nog niet naar de trimmer ben geweest en het tuig op dit moment in mijn royale vacht verdwijnt, laat ik jullie nog even wachten op een positiefoto van mij met tuig aan.

Zo en nu laat ik het vrouwtje verder aan het woord.

Trixie EasyWalk Professional

Dit tuig kenmerkt zich door het feit dat de lijn aan de borstzijde aan het tuig wordt bevestigd. Er zit een hele theorie achter, het voordeel ervan heb ik in ieder geval nog niet mogen ervaren.

Ik heb geprobeerd om zoals in de gebruiksaanwijzing stond alle delen van het tuig zo aan te spannen dat er nog twee vingers tussen huid en tuig kunnen. Ondanks dat lijkt het of het tuig onder de oksels zit doordat de voorkant afzakt.

De voorzijde van het tuig is namelijk nooit aan te spannen, dat gebeurt enkel wanneer je aan de lijn trekt. Bij een slappe lijn zakt de voorzijde naar beneden en ziet het geheel er uit alsof de halslijn van een t-shirtje ter hoogte van de oksels loopt.

Als gevolg heb ik de lijn toen maar aan een oog aan de zijkant geklikt want ik vond het geen succes met de lijn aan de voorkant.

Dat was een openbaring voor Beer, een tuig loopt blijkbaar zoveel prettiger dan een halsband!

De sluitingen zijn plastic kliksluitingen die gemakkelijk open en dicht te klikken zijn. Sluitingen waarvan het plastic naar voorloop van tijd wellicht zal uitharden en afbreken, maar aangezien het tuig me toch al niet eentje lijkt te zijn waar je een ontsnappingsgevoelige hond mee moet hanteren, lijkt dit geen probleem.

De banden van het tuig zijn 2,5 centimeter breed. De losklikbare banden onderscheiden zich van kleur, zodat je niet snel per ongeluk de verkeerde einden aan elkaar zal willen klikken. Want het tuig is aan buik en aan halszijde te openen. 

 Tja en daar ligt hij dan, de Trixie EasyWalk Professional (plus de langelongeerlijn voor paarden die ik bij de Welkoop kocht).

De gebruiksaanwijzing had wat mij betreft wel van een reeks plaatjes voorzien kunnen worden. Waarom er twee sluitingen aan het tuig zitten ontgaat me nog steeds, maar na verschillende pogingen had ik dan toch eindelijk door hoe hij om moet.

Al met al geloof ik dat ik de clou van dit tuig een beetje mis, maar ik ben nu in ieder geval overtuigd dat een tuig met een oog aan de rugzijde echt een prettig en nekbesparend hulpmiddel is om je hond veilig mee uit te kunnen laten.

Seizoenen

de vachtjes worden weer gesponnen...

de vetlagen gekweekt...

Het koude seizoen staat weer voor de deur!

Aardappelen

Het is weer zover: de aardappel komt van het veld.
Tractoren met houten aanhangers die op hun luchtbanden na zo uit de 19de eeuw lijken te komen rijden hier af en aan; het is een aardappelrijk gebied.

Gisteravond toen ik de hond uitliet vond ik in de bocht van het weggetje langs ons huis behoorlijk wat aardappels. Zonde om te laten liggen natuurlijk, wat het land gegeven heeft moet je waarderen! Dus heb ik een krappe 7 kilo geraapt en in mijn veiligheidshesje (ja het is een XXL) verzameld.

Vanochtend liet ik de hond weer uit, en kwam een oude man met een stok en een plastic tasje tegen. Hij liep tevergeefs de berm af te zoeken naar aardappels...

Ik kreeg me daar toch een schuldgevoel!

Misschien is hij heel arm en kan hij geen aardappels betalen. Of hij is door zijn vrouw erop uitgestuurd omdat ze geen aardappels meer hebben, en het is immers Tag der Deutschen Einheit dus er zijn geen winkels open. En dat terwijl er bij ons in de hal een grote doos staat met aardappels die we dit weekend niet eens zullen eten...

Mega grasjes

Vandaag zijn we naar een groot tuincentrum geweest vlak over de grens, in Denekamp. Nadat in 2007 het grootste deel van onze nog overgebleven planten in het kittengeweld was gesneuveld, hadden we geen echte moeite gedaan om het huis nog met planten op te fleuren.

Deze week vonden we dat daar maar weer eens verandering in moest komen (misschien om het lot af te dwingen dat we weer kittens gaan krijgen??)

Er ging nog wel een discussie aan vooraf moet ik zeggen. Rob wilde een plant tot aan het plafond voor een radiator (wat ik als vrouw natuurlijk niet praktisch vind) en ik wilde een lage plant op de eettafel die cat-proof zou zijn.

De uitslag van de discussie: we zouden beiden gaan kopen. En dat is gelukt.

OH!!

Precies zoals ik voorspelde kan Rob nu voor politieagent gaan spelen... (want het is zijn plant immers!)

En mijn kleine fleurige plantje op de eettafel? Daar heeft nog geen kat naar omgekeken! Of ze hebben hem simpelweg nog niet ontdekt natuurlijk...

Puzzelen

Hierbij speciaal voor mijn schoonmoeder een digitale legpuzzel (en ik beloof dat er in deze puzzel geen stukjes ontbreken...)

En dan nog eentje uit eigen doos: Sauterne, Yasur en Beer op een regenachtige dag achter het raam.