van de Moeshoek

Georgsdorf

2011-07-12T22:29:00.004+02:00

Zon ~~en natuur~~...

Wij wonen hier schitterend in Georgsdorf. Aan de rand van het Bourtanger Veen, en ondanks dat we aan een weg wonen waar je 100 km/u mag, toch midden in de natuur.

Uitzicht vanuit onze achtertuin

We zeggen wel eens "daar waar anderen mensen naar op vakantie gaan, daar wonen wij". Nou is er sinds dit jaar in de kern van Georgsdorf weliswaar een Campingplatz, maar die lijkt in beslag genomen te zijn door de gezinnen van de Poolse bouwvakkers die de nieuwe Volksbank aan het bouwen zijn.
Het is ook net of lelijke regenbuien ons steeds overslaan, met als gevolg een gortdroge grond maar dus ook heerlijk veel zon.

Het land naast ons huis

Ondanks dat gedijt er toch veel moois op de veengrond. Bij Moorbaumschule Vennegerts (onze achterburen) is een veelvoud aan struiken en bomen te bewonderen dat het bij uitstek goed doet op veengrond.

Moorbaumschule Vennegerts

En als je van oud-Engelse geurrozen houdt, kan je je hart ophalen in de Engels en historische rozentuin die daar is aangelegd.

Toegangsweg Moorbaumschule Vennegerts / Rosengarten

In dit dorp is niet zoveel industrie. Hoofdbronnen van inkomsten zijn het agrarisch bedrijf en de veenwinning. Op het terrein achter ons is de laatste jaren veel veen gewonnen, Griendtsveen Erica BV heeft aan het eind van de Torfabfuhrweg (de weg die langs de zijkant van ons huis loopt) een depot veen waar dagelijks vrachtwagens af en aan rijden (hoofdzakelijk Nederlandse, die doorgaans helaas harder dan hun Duitse collega's rijden, dus sneller dan de toegestane 50 km/u). Ondanks dat slinkt de berg veen maar niet, hij lijkt de laatste maanden alleen maar groter te zijn geworden.

En waarom, vraag je je dan af. Nou, die heerlijke zon was niet alleen ons opgevallen. De reden voor die nog overhaaste veenwinning is helaas wat minder aantrekkelijk voor ons mooie wonen in de natuur: er komt een Solarpark van ruim 60 hectare groot en wel achter ons huis (oostelijk van de Adorfer Straße en noordelijk van de Torfabfuhrweg, laten we daar nou net wonen).

Dankzij het schone aanzien van het kanaal met z'n bruggetjes, sluizen en begroeide wal waar we aan wonen en de bekabeling die daar in de grond ligt, komt het park gelukkig niet tot de achtertuinen van ons en de buren, daar zit nog een meer dan flink aardappelveld tussen. Maar de gemeenteraad heeft de plannen van een windmolenpark in Georgsdorf dit jaar ook weer uit de ijskast gehaald, dus wie weet, er is nog een strookje 'over' achter ons...

Het aardappelveld

Kan dat dan zomaar? Het bestemmingsplan was veenwinning. En tja, de natuur was door de veenwinning toch al aangetast. Het park wordt voor 25 jaar duurzame energiewinning ingericht, er is voor een ander systeem gekozen dan betongefundeerde stellages dus wellicht dat het ooit ook weer een keer weggaat (ijdele hoop?). Dit zijn een soort van tafels, metalen frames die de grond in geramd worden.

Het park wordt met een hekwerk van 2,5 meter hoog afgescheiden, goh dat zou een mooie ren zijn voor Lykke, 62,5 ha groot!


2011	2012?

2011-02-12T13:01:00.002+01:00

Wat is dit?

Ja, een voerschaaltje, dat klopt. Scar heeft deze jaren terug in een setje gekregen als kadootje na een logeerpartij bij cattery Nidaros. Maar, dat is niet wat ik bedoelde.

Wat is dit dan?

Het is een brokje. Maar niet zomaar een brokje, nee het is het enig overgebleven brokje van een heel schaaltje dat nog geen 5 minuten daarvoor gevuld was.

Maar waar is dat dan zo snel gebleven kan je je dan afvragen. Nou... uhm...

Dat de gewichtscurve van de boosdoener in de rechterkolom van deze blog niet meer actueel is, hoef ik waarschijnlijk niet te vertellen.

De boosdoeners zijn 'Sinterklaas' en 'Zwarte Piet'. Niet lang voordat de goede man in Nederland zou arriveren, heeft hij klaarblijkelijk ook Duitsland nog even aangedaan. Op een goede dag stond er een enorme doos bij de voordeur. Ik werd er al van beschuldigd dat ik alweer kwistig besteld zou hebben bij een internetzaak voor dierenartikelen, maar ik was me dit keer van geen kwaad bewust.

Bij het openen van de doos (hij was immers aan mij geadresseerd dacht ik) zag ik twee grote zakken Orijen.

Die had ik toch echt niet besteld. Nog eens op de pakbon gekeken, daar bleek de ter naam stelling toch 1 letter te verschillen en ook het adres wat daar op stond was een adres in Nederland en niet mijn adres. Oh, die mensen kende ik wel, wat een domme internetwinkel dat ze dit pakket bij mij bezorgd hadden...

Ik snapte er niets van dat dit gebeurd kon zijn, dus hup snel een mail gestuurd naar de rechtmatige eigenaren om een oplossing te bedenken hoe deze 15 kilo overheerlijk voer zo snel mogelijk naar hen toe zou kunnen komen.... en ik ben niet eens blond ;-)

Om een lang verhaal kort te maken: bedankt Martiene en Wouter!!
(maken jullie zelf maar uit wie Sinterklaas is en wie Zwarte Piet)

Met name Doppie is jullie nog steeds zeeeeeeer dankbaar (zak nummer twee is onlangs aangebroken).

Met het wegen ben ik maar even gestopt, maar Porcelina denkt er het hare van....

Zijn het geen plaatjes?

2011-01-26T22:18:00.000+01:00

Na een lange tijd van stilte als gevolg van gezondheidsperikelen, eindelijk weer een berichtje op deze weblog.
Eventjes pronken met wat nazaten uit onze cattery.

Om te beginnen met de laatst ontvangen, vers van de pers: Epril, kind uit het nestje van vorig jaar van Mugje (Nunchaku Yi Min) en Bendis' Erik Arne met haar vriendin Coety (To Dhasos Ie Gata Amber).

En dan een foto die we in december van Skogge mochten ontvangen. Skogge is ook een kind van Mugje, maar dan uit het nestje van 2007 samen met Dopey van Idalia.
Skogge zit hier heeeeeel geduldig te wachten, ze weet dat er een muis achter die steen zit. Buurkater Wannes heeft al met het geduld wat hij bezat geprobeerd of de muis er achter weg te krijgen was, maar toen dat niet lukte haakte hij niet af. Skogge niet.
Na uren kwam ze triomfantelijk met de muis aan zetten. Tot haar grote spijt kon het niet overgaan tot een speel- cq martelpartij, aangezien Skogge haar eigenaresse de muis heeft gered en op veilig gebied heeft losgelaten.

Zwaargewicht

2010-08-31T13:41:00.000+02:00

Vandaag heb ik de gewichtscurve van Doppie weer aan deze weblog toegevoegd. Het feit dat we kittens onder ons dak hebben gehad, heeft hem geen windeieren gelegd. Onlangs heb ik hem toch maar weer eens op de weegschaal gezet en OEF het kittenvoer heeft hem duidelijk gesmaakt: hij woog op dat moment maar liefst 10,2 kilo. Hoe dat er weer af te krijgen?

Doppie is weer terug op de Animonda mit Forelle en Sanabelle Light, en mag bovendien regelmatig buiten een blokje om. Niet te lang en onder toezicht, in verband met de gevaren buiten. En het resultaat is zichtbaar: in 4 weken tijd is hij 700 gram afgevallen.

En natuurlijk helpt het achter Porcelina aan plakken ook, hij is nog steeds helemaal idolaat van haar en aangezien zij een stuk beweeglijker is dan hij, moet hij wel steeds in de benen.

Hier de lichtste en de zwaarste in ons huis tesamen.

Nieuwe aankoop deel 2

2010-08-06T15:28:00.002+02:00

[lees hier deel 1]

Eindconclusie van Lykke: past niet, dus weg met dat ding.

Leeg....

2010-07-24T14:03:00.000+02:00

Wat is het stil in huis. Zelfs Mugje horen we niet meer, ze liep de laatste weken flink te roepen om haar kinderen bijeen te krijgen.

Maar die zijn nu allemaal uitgevlogen en dat weet ze blijkbaar heel goed, want nadat de laatste vertrok heeft ze niet meer van zich laten horen.
En ik, ik kan er 's ochtends weer om 5.45 uur uit in plaats van 5.15 uur. Hoewel dat een zegen is, zou ik het helemaal niet erg vinden als Mijntje binnenkort weer een keer krols zou gaan worden om ons weer vooruitzicht op opnieuw kittens te kunnen gaan geven!

En hoe is het nu met Enzo, Epril en Twirre?
De afgelopen twee weekenden heb ik ze naar hun nieuwe adressen gebracht.

Epril als eerste, zij ging naar Arnhem.
Ik vond dat ze erg veel durfde zo in een nieuwe omgeving met meerdere andere katten, het was enkel even moeilijk dat toen ik weg wilde gaan, ze met haar pootjes tegen me omhoog ging staan. Ik heb ooit een chinchilla met tbc moeten laten inslapen en die deed dat toen de dierenarts met die spuit klaar stond, dit vond ik echt een moeilijk moment.
Maar ik kreeg gelukkig diezelfde dag nog fijne verhalen en foto's waaruit bleek dat Epril al heel snel aan het wennen was in haar nieuwe omgeving en ondertussen geniet van het feit dat ze daar ook kan beschikken over een mooie nieuwe buitenren.

Afgelopen zaterdag bracht ik Twirre naar Almere. Dat ging heel vlotjes, Twirre moest wel even stoer doen naar Pienter de Chartreuxkater maar daardoor kon hij wel het huis goed verkennen. En dat heeft hij dan ook uitgebreid gedaan. Daarna ging hij slapen onder de bank en ben ik vertrokken wetende dat als een kat durft te gaan slapen dat het wel goed zit.
Pienter heeft mooi van de gelegenheid gebruik gemaakt om uitgebreid te snuffelen, bij een slapende Twirre durfde hij het wel aan!

Ook Twirre was snel gewend en speelde al dezelfde avond samen met zijn nieuwe baasjes met 'NEP', de favoriete speelgoedmuis van Pienter. Het eten is nog eventjes een aandachtspunt, harde brokjes vindt hij nog steeds geen succes. Carnibest gaat er gelukkig nog wel net zo goed in als hier bij ons.

Zondag was het de beurt aan Bulleke, Enzo dus zoals hij nu heet. Hij is naar Eindhoven verhuisd. Dit sloeg echt alles. Het was alsof hij bij ons thuis liep, hij voelde zich wel heel erg vrij. Met Minous was het nog even aftasten want die bromde en blies wel heel erg naar hem, maar ach, dan loop je gewoon met een boogje om haar heen en gaat ondertussen haar muis in de in-betweens verstoppen (aaaaah halen erin natuurlijk), kijken of er slagroom van de appeltaart van de mensen af te roven is, plasje op de kattenbak in de bijkeuken doen en ga maar zo door.

Ondertussen is het een week verder en scheurt hij met Minous door het huis, krabpaal in en krabpaal uit, die twee hebben elkaar helemaal gevonden. Waarschijnlijk een heerlijk idee voor Saartje het zusje van Minous, die kan nu ongestoord slapen terwijl Minous haar speelenergie op Enzo uitleeft.

De brokjes in Eindhoven smaken zo mogelijk nog beter dan in Georgsdorf.

Enzo op de brandnieuwe megagrote krabpaal verbaast zich over het weidse uitzicht over Eindhoven vanaf deze positie.

(of zou hij naar die neerstortende luchtballon met Bassie erin hebben gekeken?)

Samen voetbal kijken...

2010-07-03T12:05:00.000+02:00

De mannen vonden de voetbal gisteren duidelijk heel spannend!

Gezinsuitbreiding

2010-06-18T20:06:00.001+02:00

Nee, geen kinderen of katten, maar kippen. Een paar weken terug is ons geliefde zwarte krielorpington hennetje overleden. En toen was de kippengroep ineens erg klein. Drie hennen en een haan.

De hennen lopen inmiddels met versleten kale ruggen rond omdat Flip een potente haan is die graag treedt en dan is drie hennen niet genoeg.
Dus op zoek naar uitbreiding.
Een oproep op marktplaats naar opnieuw orpingtonhennen leverde niets op.

Nou zijn we erg blij met Flip de haan. Na het temperament van Brahma hanen mee te hebben gemaakt is het verschil heel erg groot.

Flip is een kruising tussen een Barnevelder en een Silver Nick (een gehard productieras met grote legcapaciteit dat speciaal voor de Freilandhouding is gecreëerd).

Toevallig zag ik gisteren op Marktplaats een advertentie van een biologische kippenhouder die Silver Nick hennen te koop aan bood. Ik krijg normaal enkel de aangeboden kippen binnen een straal van 100 km in mijn postvak, maar bij deze advertentie stond niet specifiek een adres dus ik kreeg hem. Gelukkig!
Het gevolg was dat ik vandaag vanuit mijn werk naar Barneveld reed en daar 3 hennen heb opgehaald.

De ironie wilde dat ik op weg daar naar toe ook nog een enorme bestelling gedroogde hondensnacks bij ons Carnibest verkooppunt af had geleverd en als dank een biologisch kipkarkas voor Lykke mee had gekregen... ik ging voor 3 biologische kippen en kwam er met 3,5 terug!

En de levende hennen, die zijn enorm leuk. Super relaxed, ik heb zelfs een ei kunnen rapen dat onderweg was gelegd. Ze lopen nu al samen met de rest en geen moment ruzie. Flip loopt zich enorm uit te sloven nu natuurlijk, hij is VERLIEFD!

WK 2010

2010-06-12T23:40:00.000+02:00

Ik ben niet zo'n voetbalfan. Maar ja, als de Duitse vlaggetjes al wekenlang klapperen aan de auto's die me bij het uitlaten van de honden passeren, kan je maar beter proberen het positieve er van in te zien. En dat lukt het beste door maar veel van die wedstrijden (zijdelings) mee te beleven.

Als je dat niet doet, dan mis je toch wat, besefte ik me vanavond toen ik keek naar de wedstrijd tussen Engeland en de Verenigde Staten.
Heb je die coach van Engeland gezien? Wat een zure man! Hoe kan die nou een elftal op een positieve manier coachen? Zelfs bij een doelpunt ontspant zijn gezicht nauwelijks.
Het is immers maar één doelpunt, het kan altijd beter...

[fotobron: worldnews.com]

Nieuwe aankoop

2010-05-16T10:54:00.000+02:00

Past niet

Past wel

of... had ik die teksten nou precies moeten omdraaien??

En kom d'rrrrrrrr niet aan!!

2010-05-10T20:18:00.002+02:00

Ik laat de honden de afgelopen dagen regelmatig bij de kittens, zo regelmatig dat ze nu denken dat ze vlak voor het nest een robbetje schijngevecht met elkaar kunnen gaan uitvoeren. De kittens interesseert ze niet meer en samen in de slaapkamer is errug leuk.

Dat schoot met name Scar in het verkeerde keelsgat, ik heb haar nog nooit zo furieus gezien. Er kwam een geluid uit haar, dat wil je niet weten.
Maar ook Mugje dacht er het hare van…

Wat is dat nou??

2010-05-05T18:41:00.000+02:00

"Hé, wat is dat?" vroegen de kittens zich vanmiddag af terwijl Scar haar ernstige twijfels had bij wat ze zag.

De pup, Lykke, DAT is wat ze zag.

De honden mochten tot vandaag niet in de slaapkamer komen, we wilden de 'moeders' en de kittens de eerste weken in rust door laten brengen en we waren er met Lykke niet zeker van of ze niet te over enthousiast zou reageren.

Maar vandaag was het dan toch de dag waarop de honden kennis mochten gaan maken met de kittens, en andersom.

Dit is Lykke, maar die is onderhand zo groot geworden dat haar hoofd kastvullend is en je niet meer ziet dan dat. Dus vertel ik de rest er maar bij.

Ja, ze was over enthousiast, maar wist zich sidderend van de spanning te bedwingen. Die geur van de kittens, geweldig vond ze het en uiteindelijk kon ze zich niet meer inhouden en ging ze aflikken.

Al met al best een spannende ervaring voor de kittens, maar ze vonden het nog leuk ook!

En Beer, de oude man? Nou die vond het wel lekker dat hij weer in de slaapkamer mocht en na een snuif aan de kittens zocht hij een plekje op om lekker rustig te kunnen liggen.

DAS... wass? DAS!

2010-04-26T23:58:00.001+02:00

Vandaag toog ik me naar een afspraak in Hengelo, en van te voren had ik nog even tijd ingepland om wat vergeten rollen Carnibest Eend voor Lykke op te pikken van een adres niet ver daar vandaan. En toen ik daar weer weg wilde rijden, oh jeetje... de auto deed helemaal niets meer. Maar dan ook echt niets, zelfs de vergrendeling ging er niet meer via de afstandsbediening op of af.

Ik was eigenlijk al best gespannen voor de afspraak waar ik naar toe moest, dit viel me dan ook echt rauw op m'n dak. Als ik gestresst ben hecht ik grote waarde aan zekerheden, en de auto tot mijn beschikking hebben en vrij kunnen gaan en staan is een van de meest belangrijke daarvan.

Maar geen nood, ik had immers de Sicherheitsbrief van de D.A.S., waarmee ik ook in het buitenland "Pannen- und Unfallhilfe" zou hebben: "Ihr Fahrzeug wird am Schadenort durch ein Pannenhilfsfahrzeug wieder fahrbereit gemacht."
Dus met mijn mobieltje het Notnummer in Duitsland gebeld. Minuten in de wachtrij verstreken, tot bijna 10 minuten maar liefst. Ja daar kwam dan toch eindelijk een Mitarbeiter van de D.A.S. aan de lijn! Het herkennen van mij aan de hand van mijn verzekerdennummer ging supervlotjes maar toen... waar stond ik. 25 minuten later en zelf met behulp van Google dacht ik dat de goede man het eindelijk begrepen had dat ik niet in Vollenhove maar in Hengelo stond (het adres schijnt ook de naam van een landgoed te zijn in Vollenhove). Ik zou door een hulpverlener worden gebeld. Nou die had ik onderhand wel nodig ja, maar dan niet alleen voor mijn voertuig maar meer voor mezelf.

Dat ging wel vlot, nog geen 10 minuten later ging mijn mobiel, het was een... afsleepdienst, en wel uit EMMERICH. Emmerich of all places, dat is meer dan 2 uur rijden vanaf Hengelo! En afsleepdienst, waarom gelijk naar Duitsland afslepen?? Misschien was er wel enkel een zekering stuk!! Mijn heimwee naar de Wegenwacht van de ANWB groeide met de seconde. Aan de telefoon voel ik me met mijn Duits nog helemaal niet zeker, maar hiermee kon ik toch niet instemmen (tenslotte kon dat grapje me 200 euro gaan kosten) en vertelde ik de man dat ik het liever anders had, dat ik door een Nederlands bedrijf geholpen wilde worden. De arme man dus weer bellen met de D.A.S. Tien minuten later (ja daar kan je niets van zeggen) belde de goede vent terug met dat de D.A.S. daar echt niet mee kon instemmen maar dat ik misschien een taxibedrijf in de buurt kon bellen, die wilden ook nog wel eens als je ze tien euro in de hand drukte helpen met startkabels. Vriendelijk genoeg hoor, ik moet zeggen petje af voor deze klantvriendelijke meneer want hij had er immers geen belang bij om mij op die manier te helpen.
Maar ondertussen stond ik daar, zonder taxi in de buurt. Dus naar mijn werk gebeld voor het nummer van de ANWB. Dan maar weer Wegenwacht lid worden, die leveren tenminste ECHT hulp onderweg. En dat abschleppen, dat wil ik eigenlijk ook helemaal niet, liever de auto maar naar een Nederlandse garage en een huurauto regelen om weer thuis te komen.
Het nummer van de Wegenwacht gekozen en tadaaaa hij ging nog geen 1 keer over en pats een hele vriendelijke mevrouw aan de telefoon. Ik was een beetje in de bonen dus toen ze naar de leeftijd vroeg dacht ik dat ze die van de auto bedoelde, nee ze bedoelde die van mij. Het was namelijk zo dat het me 220 euro zou gaan kosten om een wegenwacht te laten komen... slik. Normaal gesproken zou ik dat sportief hebben gedaan, dan had ik me immers maar voor een pechservice moeten abonneren. Maar ik BEN op een pechservice geabonneerd! Dus heb ik de mevrouw uitgelegd hoe ik bij hun was aangekomen en dus toch maar van hun aanbod afzag.
Maar daar stond ik dus nog steeds. Ondertussen was regen en hagel op me neergedaald en werd ik er niet vrolijker op.

Dus weer mijn baas gebeld. Of hij misschien... startkabels had ik zelf.

En ja hoor, hij is in zijn auto gestapt en stond sneller dan de meneer van de D.A.S. begreep op welke locatie ik me bevond met zijn auto naast die van mij. In mijn stress kon ik de startkabels nog even niet vinden natuurlijk, maar door een blik van mijn baas richting achterbank schoot me ineens te binnen dat ik ze daar onder de hondendeken had liggen. Logisch toch?

Maar helaas, ook dat bracht geen leven in het Alfaatje. Abschleppen dan maar, maar dan met trekkabel achter de auto van mijn baas naar de dichtstbijzijnde garage. Gelukkig had hij door hoe dat moest, er zit namelijk standaard geen trekoog aan deze Alfa. Je moet een dopje uit de bumper halen en op het reservewiel ligt dan een haak die je er in moet draaien. En toen, oooh het was maar een klein stukje, maar ik heb duizenden angsten uitgestaan en de hele weg zo ongeveer met twee voeten op de rem gestaan. Het hoosde, er konden geen ramen open (allemaal electrisch), geen ruitenwissers aan, rem- en stuurbekrachtiging deden het niet en ook de claxon niet om mijn paniek te uiten.

Toen ik het bord van garage de Witte Vink zag door de regen heen kon ik wel huilen zo blij was ik dat we er waren!
En ook over deze garage alle lof: we hebben het Alfaatje daar achtergelaten om op het werk de uitslag van het onderzoek af te wachten. De accu bleek kapot, blijkbaar kunnen er iets van platen daarin krom trekken en kortsluiting veroorzaken ofzo? Hoe dan ook, er zit een nieuwe accu in voor 160 euro reed Marie-A. weer naar huis, nog even door haar baas toegezien of ik echt wel goed weg kwam natuurlijk.
Slotsom is dat ik de D.A.S. Sicherheitsbrief morgen nog opzeg per eerstmogelijke datum, en ADAC en ANWB lid word, want de D.A.S. biedt duidelijk niet dat wat ik er van verwachtte.

En dan mijn baas: BEDANKT NICO!

Wij zijn met wit en de rest lekker niet

2010-04-25T18:38:00.001+02:00

Mijntje en Porcelina zijn twee handen op één buik. Overal zijn ze samen te vinden. En verder delen ze hun liefde voor rauw vlees, en natuurlijk het wit in hun vacht.

Halfbroer en halfzusje

2010-04-22T17:47:00.000+02:00

Doppie en Duschka

Hoera!

2010-04-17T19:27:00.000+02:00

Er is er één jarig, hoera, hoera,
Dat kan je wel zien hij is scheel...

Doppie is jarig vandaag.
Maar niet alleen hij, ook zijn kleinkinderen Sofie, Veyron en Sarah, de kinderen van zijn zoon Tommie. Gefeliciteerd!

En verder is ook nog jarig de oma van Tommie, Norsk Suvenir Amber (de moeder van onze Mijntje). Kortom het is groot feest!!!

Verder zijn er nog geen Moeshoekjes geboren hier, wat wel leuk zou zijn op een feestelijke dag als vandaag.

Oerkat

2010-04-13T19:22:00.000+02:00

Buiten is gevaar, maar buiten is ook alles wat een Noorse boskat heerlijk vindt: de lekkere luchtjes van de lente, het sappige vlees van jonge merels (sorry, merelouders), de ongebreidelde sprintjes die je door het park kan trekken (al dan niet samen met het vrouwtje) en nog veel meer.

En zo kijk je dan, als je dat allemaal hebt.
Skogge je hebt het mooi voor elkaar daar!

Dat is wat we mooi vinden

2010-04-10T19:29:00.000+02:00

Art Deco en Noorse boskatten

Porcelina en de wilde zalm

2010-04-07T11:49:00.004+02:00

Hé even ruiken wat dit is... dat ruikt goed.
Even proeven hoe het smaakt...

Nog een stukje proeven...

Nou dat is best wel lekker!

Shit er komt een andere kat aan, snel door eten.

En zo kwam het dat er enkel nog maar één kruimeltje wilde zalm voor Mijntje overbleef...

De Moeshoekjes weblog is weer actief!

2010-04-02T19:56:00.003+02:00

Vanaf nu houden we rondom het verwachte nestje van Mugje en Erik weer een weblog bij.

Volg Mugje en binnenkort hopelijk haar kittens op:

http://moeshoekjes.blogspot.com/

Lekker spelen

2010-04-02T16:24:00.000+02:00

Beer wordt onderhand wel een beetje moe van al die energie van Lykke...

Moeshoekjes in aantocht

2010-04-01T19:00:00.003+02:00

Mugje is zwanger. Op het moment van schrijven moet ze naar verwachting nog 2 weken voor het zover is dat de kittens zich aan zullen dienen. Ze is flink aangekomen sinds de dekking, bijna 1400 gram nu.
In het huis waar we nu wonen, hebben we nog geen kittens gehad. Voorheen was onze slaapkamer de meest aangewezen plek voor een bevalling: de ruime inbouwkast die daar aanwezig was, was een veilige, warme en duistere plek. Uitstekend om in te gaan bevallen.

Ik ging er dus eigenlijk vanuit dat ook nu de slaapkamer wel weer de meest geschikte plek zou zijn. Dan merk ik 's nachts ook als er wat met (aanstaande) moeder of kittens aan de hand zou zijn.

Hoe dom van mij. De slaapkamer is bij ons op de begane grond, en daar komt ook onze pup met al haar energie en speelsheid. Ik had dan wel in gedachten een stuk voor Mugje af te scheiden, maar ik denk dat ik me die moeite kan besparen. De pup blijft immers veel drukte met zich meebrengen. Dus gaat onze slaapkamerkast (geen inbouw meer hier) weer dicht vanavond en blijft de rest van mijn garderobe harenvrij. Voor zover er nog iets was dat niet onder de haren zat.

Inmiddels heeft Mugje boven naar alternatieven gezocht. De reismand is afgekeurd. Dus heb ik maar zolang een doos waar kattenvoer in is gekomen neergezet. Totaal ongeschikt voor een bevalling als je er als mens ook nog bij moet in een geval waar assistentie nodig is. Maar voor de volle 100% goedgekeurd door Mugje die er nu al uren achtereen in ligt, met af en toe een eetpauze waarin ze geniet van de Royal Canin Babycat met L-Lysine die ik vandaag voor haar heb opgehaald.

Voor de wasbeurten hoeft Mugje zelf ook niet meer te zorgen, ze wordt geheel verzorgd door Mijntje die enkel nog van haar zij wijkt om met Porcelina te spelen. Een poesje dat ons steeds blijft verrassen, want tot 3 dagen terug had ze nog ruzie met iedereen in huis op de honden en Yasur na.
Mocht Mugje inderdaad hier boven willen gaan bevallen en haar kittens de eerste weken grootbrengen, dan zitten jullie goed. Want toevallig staat hier mijn computer met internetverbinding en kan ik jullie volledig van het reilen en zeilen van de Moeshoekjes op de hoogte blijven houden!
Ondertussen heeft het Moeshoekje van vier jaar geleden (17 april 2006, ook een kind van Mugje) dankbaar de door Mug geprepareerde reismand overgenomen...

Speelmaatjes (XXS en XXL)

2010-03-27T15:50:00.000+01:00

Overdosis Pyreneese berghond

2010-03-24T10:37:00.000+01:00

Lente

2010-03-20T08:00:00.001+01:00

Eindelijk komen de krokussen in het gazon op, het gras begint al te groeien en de brandnetels helaas ook. Het is Lente!

Nog even pronken

2010-03-19T15:46:00.002+01:00

Zo doe je dat

2010-03-15T14:08:00.000+01:00

"Kijk, ik zal het je even uitleggen. Dit is een waterfontein.
Dat is speelgoed.
De bedoeling is, dat je al het water eruit lepelt.
Als je dan een grote plas hebt, ga je daar doorheen stampen.
Begrepen?"

Aldus sprak Doppie...

Baasje is boos...

2010-03-14T19:22:00.000+01:00

De piano in onze hal is bij voorkeur mijn plek om de post die binnen is gekomen neer te leggen. Keurig op een stapeltje op de klep van over de toetsen tot, tot uh, tot... nou ja tot huizenhoge stapels aan toe.

Afgelopen week had ik daar verandering in gebracht, want het was ondertussen een doorn in het oog van Rob geworden. Maar ja, er zat wel weer post in de brievenbus deze week, dus begon het stapeltje weer van voren af aan te groeien. Ik ben tenslotte een echte verzamelaar.

Waar ik niet aan gedacht had, is dat dikke Doppie een klein stapeltje makkelijker met zijn grote lijf van de piano afveegt dan een grote stapel, en dit is wat er dan met je post gebeurt als het in de mand van Lykke valt:

En ineens heeft het vrouwtje dan toch nog inspiratie voor een logje, hihi.

Opvallend was dat mijn salarisstrook en de aankondiging dat de spaarrekening naar een nieuwe vorm omgezet zou worden het meest toegetakeld waren (een stille hint dat ik daar wel beter voer van kan gaan kopen).
Het overlijdensbericht van tante Annie is met geen tand aangeraakt... Bijna eng.

In ieder geval is het baasje nu boos, want het vrouwtje had die post daar natuurlijk niet neer moeten leggen!

En daar ben ik dan

2010-03-14T14:10:00.001+01:00

En daar ben ik dan: Mellon Collie. Hier noemen ze me Porcelina.
Gisteren ben ik hier gekomen, maar ik moet nog wel een klein beetje wennen.
De andere katten vind ik niet zo eng, maar die witte honden... vooral die kleine drukke.

Dus speel ik maar liever op de bovenverdieping en kom ik pas naar beneden als die witte kolossen liggen te slapen.

Facebook

2010-03-01T18:00:00.002+01:00

Gisteren kreeg ik een uitnodiging voor Facebook. Mijn nieuwsgierigheid overwon, en ik probeerde me aan te melden om vrienden te kunnen worden met degene die me uitnodigde (daar ben ik in het echt ook al vrienden mee, maar stel je voor dat ik die vriendschap op Facebook zou afwijzen...).

Ik snap nu waarom ik niet op mijn gebruikelijke adres een uitnodiging kreeg, met mijn eigen naam.
Eerste poging:

Nou, dat lukte dus niet op mijn standaard mailadres. Dan maar een andere aangemaakt.

WEER niet. Nu is mijn eigen roepnaam niet goedgekeurd. Wat is er mis met mijn naam? Ok, hij is lang, maar het is wel mijn naam en ik vind daar niets mis mee!

Ik geef het op. Wie ons via facebook wil bereiken, kan dat doen via Doppie zijn adres:
doppie[apestaartje]noorseboskatten.net

Toch weer een zevende Noor in onze cattery

2010-02-21T19:23:00.000+01:00

We hebben er lang over gewikt en gewogen. Vorig jaar eventjes gelonkt naar een prachtig wit poesje, waarvoor we de zevende graag een feit wilden laten worden. Toen dat niet door ging (we stonden niet bovenaan de lijst van interesse), rustten we in het feit dat 6 een mooi aantal is. Genoeg om te knuffelen hier tenslotte.

Totdat we op de verjaardag van mijn overleden vader van Jeannet van cattery Love Explosion's vernamen dat Silver Santana av Myrre een nestje heeft met hun Mistique Mozaique.
Santana, een geweldige kater.
Onze Sauterne is bij hem in 2004 voor een dekking geweest en dat was een unieke kans, helaas zag zij dat anders en had ze er helemaal geen zin in om gedekt te worden.

Na een stormachtige periode van twijfels waarmee we Jeannet niet vrolijk maakten, hakten we de knoop definitief door en zijn sindsdien ook volledig om: Love Explosion's Mellon Collie komt binnenkort bij ons wonen!

Ondanks dat we zelf haar stamboomnaam uitgezocht hebben, geven we haar een andere roepnaam: Porcelina.

Bedankt Jeannet en Peter dat jullie Porcelina aan ons willen toevertrouwen!

Slaapplaatsen 2

2010-02-20T18:45:00.005+01:00

Ondertussen is er in die paar weken tijd een hoop veranderd. Lykke is tussendoor van identiteit gewisseld; de chip die ze bij zich draagt bleek bij haar zusje te horen en andersom. Ondertussen is dat rechtgezet. Ook is ze inmiddels vele kilo's zwaarder, wat houdt dat beestje van eten!

Verder is er in ons huishouden ook het één en ander veranderd. Daar waar het voorheen verboden was op om de logeermatrassen te slapen, heeft Lykke de spits afgebeten om er toch maar op te gaan liggen en uiteindelijk hebben we het maar toegestaan. Met als gevolg dat Beer dit heerlijke plekje natuurlijk heeft ingepikt. "Eindelijk!" moet hij gedacht hebben.

Slaapplaatsen

2010-01-22T06:00:00.002+01:00

Lykke!

2010-01-21T11:32:00.010+01:00

Heb je dat gezien, er is een nieuwe huisgenoot… Zou het verantwoord zijn om de hal in te gaan, denk je?

De eerste kennismaking van Lykke en Beer.
(Hij vindt het nog niet echt heel geweldig maar heeft al wel een paar keer flink gespeeld. Voor de rest moppert hij op haar).

En dat is ze dan, onze dame: Lykke!

Deze pinguïn was het knuffeltje van Beer krap 9 jaar terug, en van Mijntje zo’n vijf jaar terug. Onderhand tot op de draad versleten, maar opnieuw helemaal in goede aarde gevallen nu bij Lykke.

De bench die ik vier jaar terug heb gekocht als kraamkamer voor de kittens en die toen niet door Mug werd geaccepteerd, blijkt ook voor de pup een flop. Maar dit keer is Mugje wel enthousiast!

Verder heb ik gelukkig van verschillende collega’s oude kranten aangeleverd gekregen, want doordat het grootste deel van haar leven de sneeuw te hoog lag om de pups vrij in- en uit te laten lopen is ze bijna geheel in huis opgegroeid. Zindelijkheid is nog onbekend (plassen gaat op de krant, het poepen helaas ernaast zodat ik gisteren al toen ik thuis kwam de voordeur door een hoop –nee geen hoopje maar een echte hoop- heen zwaaide en er mijn voet gelijk in plantte).

Vannacht was een slapeloze (niet voor Rob, die lag heerlijk te ronken), Mijntje had het van de ene dag op de andere dag bedacht om krols te worden gisteren, dus elke keer als pupje en ik in slaap dreigden te dommelen schrokken we weer op. Waarop ik weer als een haas in een jas kon hijsen en met pup naar buiten spoeden voor een plas. Vanaf dat ik gisteren thuis kwam tot vanochtend 8 uur heb ik het weten te redden met maar één plas op de krant. Maar ja, toen kwam er een werkgerelateerd telefoontje waar ik mijn aandacht even voor nodig had en een kwartier later was ik uit dat telefoontje niet veel wijzer geworden, maar wel een plas in de hal rijker, NAAST de krant nog wel...

Heerlijk, zo’n pup!

Hé hé, niet te brutaal...

2010-01-17T18:50:00.001+01:00

Door de sneeuw van de afgelopen weken liet het eerste bezoek van Rosanne, de pup van mijn moeder wat langer op zich wachten dan gepland. Al had het vannacht ook gesneeuwd, de banden van de bestelwagen van mijn moeder bleken daar best tegen opgewassen en zo was het dat Rosanne vandaag voor het eerst kennis maakte met onze katten.
Ik dacht dat onze Doppie het misschien wel leuk zou vinden, maar oooh wat zat ik fout, hij bleek angsthaas klasse 1 en was echt niet van plan om zich aan dit drukke wezentje bloot te stellen.
Scar waagde zich er wel twee keer aan om een kijkje te nemen, maar was niet enthousiast.

Dat schoot Mugje in het verkeerde keelsgat. Het zou toch zeker niet zo zijn dat een nog kleiner dier dan de Noorse boskat hun benedenverdieping over zou nemen.

Deze boodschap snapte Rosanne prima: dit wezen wilde blijkbaar niet spelen, dus dan maar snel weer terug naar die witte vriend.

Onder het toeziend oog van Mugje...

Veen en warmte

2010-01-13T18:55:00.002+01:00

Wij wonen hier in de zuidelijke staart van het Bourtanger Veen. Als gevolg daarvan zijn de winkels vergeven met veenproducten. Maar ja, we wonen er midden in dus het meeste producten kunnen we zelf wel van eigen bodem winnen. Maar niet alles.

In de twee jaar dat we hier woonden zag ik verschillende keren een soort van kruikzak, gevuld met veen. Ik was niet zo enthousiast aanvankelijk, want ik heb al een rubber waterkruik en ook al een pittenkussen, dat is wel genoeg zou je zeggen. Maar de waterkruik golft en het pittenkussen stinkt, dus heb ik deze week toch de stap genomen om zo'n veenkruik te kopen.

Dat had ik veel eerder moeten doen!
Vannacht hebben Rob en ik 'ruzie' er om gemaakt (we hadden beiden last van nek en schouders) en nu zit ik er met mijn voeten op omdat die best wel koud waren.

Er zit een flanellen kruikzak bij.
3 minuten in de magnetron (max 600 watt) of opwarmen in de oven.
Maar deze zak kan ook in de vriezer en daarmee andere zaken dan spierproblemen behandelen.
Dat heb ik nog niet geprobeerd dus daar kan ik verder geen aanbevelingen bij geven.

De warmte die van deze aarden zak af komt lijkt anders dan de warmte die van warm water af komt. Het voelt rustiger, prettiger. Maar, ook deze zak moet natuurlijk ook wel na een paar uur weer herverwarmd worden.

Ik ga er nog meer van kopen, want ook voor kittens warm te houden is dit ideaal. Het wordt namelijk niet gloeiend heet, pas als je er een halve minuut tegenaan ligt ga je de behagelijke warmte voelen.

Nieuws!

2010-01-08T20:10:00.002+01:00

Een paar logjes terug kondigde ik al aan dat Beer hier thuis misschien ook een vriendinnetje zou gaan krijgen. Inmiddels zijn we twee maal bij de fokker geweest om moeder en pups te bewonderen en aankomende week reizen we opnieuw af naar Nieuw-Buinen om te gaan voor de definitieve klik.

Hier wat puppyfoto's die we vandaag van de fokker kregen.

Nog even wachten dus voor we hier definitief met trots de foto en naam van ons aanstaande huisgenootje kunnen gaan publiceren!

Sneeuw

2010-01-03T12:07:00.004+01:00

...en dan ineens lijkt Beer een stuk minder wit!

Gewichtig

2010-01-02T17:18:00.002+01:00

Ergens ging er iets mis na de afvalpogingen van Doppie zoals je in deze grafiek ziet. Nu in 2010 nieuwe voornemens om af te vallen. Maar hoe? Doppie is gek op het laserlampje, zou zo'n geautomatiseerd geval wat voor hem zijn?

Of dit misschien?

Sneeuw

2010-01-01T08:00:00.002+01:00

Veel sneeuw weer de afgelopen dagen. Om te rijden vind ik het niet zo'n succes, maar het levert mooie plaatjes op.
Hier één van de buizerds die de laatste tijd veel in onze tuin vertoeven (en af en toe een rat verschalken).

Aan de rust van deze buizerd kwam al snel een einde toen een collega hem van zijn tak kwam verjagen die daarna tevreden op een andere tak neer streek.

de dag voor de jaarwisseling

2009-12-30T21:11:00.007+01:00

Ingredienten
1 kilo tarwebloem
1 liter water
20 gram zout
50 gram suiker
80 gram gist
10 gram kaneel
enkele druppeltjes citroensap
200 gram rozijnen
100 gram verse appelstukjes

Jaha, een recept voor oliebollen. Hier in Duitsland is geen oliebollenmix te koop en aangezien ik de luxe had al 2 dagen voor kerst vrij te zijn, heb ik het ook niet bij mijn 'Nederland-inkopen' kunnen inslaan omdat het toen nog niet in de schappen stond.
Voor het eerst in mijn leven dus oliebollen bakken op oudejaarsdag (normaal deed ik dat op de 30ste) en dan ook nog ambachtelijk met verse gist en biologische tarwebloem. Een eitje doe ik er ook nog doorheen.
Hoeveel bollen zouden daar wel niet uit kunnen, uit een kilo meel? Ik word nog niet echt enthousiast over mijn taak voor morgen.

Daar staat tegenover dat ik weer een prachtig vuurwerkpakket heb gescoord. Vuurpijlen en grondsiervuurwerk.

Wij wensen jullie een hele fijne jaarwisseling toe en alle goeds voor 2010!

NASCHRIFT (31 december 2009)

Er gingen 58 oliebollen uit dit beslag, waarvan er alweer 5 op zijn :-)
Naar onze smaak hadden er trouwens wel wat meer rozijnen in gemogen.
En dit zijn ze dan:

Ze smaken wel degelijk anders dan die uit oliebollenmix: minder zoet en licht naar gist. Rob vindt dat juist heerlijk, maar geef mij volgend jaar toch maar weer oliebollenmix...

Vriendin(netje)

2009-12-29T13:10:00.004+01:00

Beer is opgegroeid samen met de Rottweiler van mijn moeder, Ciska. Ze was echt zijn grote vriendin. Nou ja groot, bij hem vergeleken is zelfs een Rottweiler niet zo heel groot, maar dikke maatjes waren ze zeker.

Hier zie je ze samen (we maakten er toen we nog in Slagharen woonden een hobby van om elk jaar een NOG grotere kerstboom te kopen, dit was 2005 en volgens mij wel de grootste boom die we ooit gehad hebben).

Twee jaar geleden was de tijd voor Ciska helaas op, en Beer bleef achter zonder vriendin. Alleen buiten liggen is er dan ook niet meer bij, hij blaft net zo lang tot hij weer naar binnen gelaten wordt. Een beetje missen doet hij haar wel.
Maar... met kerst was het dan zo ver: de kennismaking met 'zijn' nieuwe vriendin: Rosanne het puppy pinschertje van mijn moeder. Een paar maatjes kleiner dan Ciska!

Ze was helemaal enthousiast van Beer, deed van alles om hem tot een spelletje te verleiden maar in het begin moest onze ouwe sok daar natuurlijk nog niets van hebben.

Tot onze grote verrassing ging hij na anderhalf uur ineens overstag, en rollend gingen ze met z'n tweetjes door de kamer. Het spel werd steeds wilder en ze mocht werkelijk alles bij hem doen, niets vond hij eng.
Maar wij wel, oh oh hij zou haar bijna verpletteren, wat een verschil in grootte!

Uit zijn voerbak eten mocht ze ook, ik geloof dat hij wel blij is met zijn nieuwe vriendinnetje!

...wordt vervolgd, aangezien er over een paar weekjes waarschijnlijk NOG een vriendinnetje voorgesteld gaat worden...

Sauterne schrijft

2009-12-27T17:44:00.000+01:00

Hmmm

Wat me nou weer is overkomen. Je geloof het nooit.
Het vrouwtje werd enige tijd geleden benaderd door een kattenclub. Ze waren - uiteraard - erg gecharmeerd van 1 van mijn foto's. Of ze die mochten gebruiken voor hun vernieuwde website.

Natuurlijk, mailde het vrouwtje terug en ze had daarbij mijn goedkeuring. Want ja, ik ben tenslotte erg mooi, ik heb zelfs een beker hier staan als bewijs dat de keurmeesters dat ook vonden, dus waarom dat onder stoelen of banken steken.
Al snel kwam het bericht dat de foto was bewerkt en op de website van de betreffende vereniging prijkte. Het vrouwtje zoefde er gelijk naar toe, onder mijn nauwlettende blik, en wat zag ik daar?

IK STA ALS KOP VAN DE DEKKATERADVERTENTIES!
Nou vraag ik je, ik ben een gecastreerde poes (zelfs dubbel, alles wat er na de eerste operatie nog van over was is er bij de tweede operatie uit gehaald), wat moet ik nou met dekkaters?
Het vrouwtje bleek zeer content met deze eer... snap jij dat nou.

Sneeuw (waarschijnlijk op 'kerst' na de meest gekozen blogtitel vandaag)

2009-12-20T15:50:00.006+01:00

Hier in Duitsland is ook sneeuw gevallen, maar niet zo gek veel.

Genoeg om Doppie tot zijn buik in de sneeuw te laten wegzakken.

Hij vond het eerst doodseng en liep schreeuwend achter me aan. Maar terug naar binnen wilde hij ook niet, want het was blijkbaar wel heel spannend!

Nageplaatst bericht: in Wommels bleek ook Tommie (Doppie zijn zoon) even te moeten wennen aan de sneeuw:

Maar dat was wel heel snel over!

Zijn eigenaren hebben hem zelfs van het ijs moeten halen, omdat hij wel heel erg ondernemend werd nu de achtertuin ineens niet meer door de natuurlijke grens van water werd beperkt.

En toen was het alweer bijna kerst...

2009-12-14T13:24:00.009+01:00

Sinterklaas is alweer in Spanje gearriveerd denk ik, dus tijd voor een nieuw logje. Het vorige was overigens een slinkse opzet: dit was helemaal niet onze surprise.

Aangezien het in de familie elke keer weer een grote hobby is om te raden wie er wie heeft getrokken, hadden we bedacht dat we een nepsurprise op onze weblog zouden zetten, waarbij we 'per ongeluk' de titel van de foto vergeten waren wissen (wanneer je met de muis boven de foto gaat hangen, zie je voor wie de surprise bedoeld was). Om op die manier de anderen op een verkeerd been te zetten. Op Sinterklaas bleek onze opzet bleek gelukt!

Ondertussen hebben we afgelopen weekend de kerstboom alweer opgezet. Gepaard met het nodige chagrijn, zoals elk jaar. Eigenlijk is het ook een stomme gewoonte om een boom om te zagen en in je kamer te zetten volgehangen met lichtsnoeren (de grootste ramp) en ballen. Maar ja, zonder boom dan mist er ook een hoop sfeer. Dit jaar was het compromis mijn richting op (ik ben degene die hem optuigt): de boom is niet zo absurd groot als Rob zou willen, deze boom heeft een heel beschaafd maatje.

Vorig jaar was Tommie nog bij ons, hij lag steevast tussen de beeldjes in de kerststal en heeft toen ook twee ballen uit de boom gemept. Hij was wel de grootste belhamel geloof ik, tot nu toe hebben er nog geen andere katten de stal of boom gemolesteerd.

Even afkloppen, de boom staat immers nog maar een dag!

Verder heb ik weer een digitale kerstgroet in elkaar geflanst: Santa Doppie met op de achtergrond kerstengel Yasur.

Sinterklaas voorbereidingen

2009-12-02T20:51:00.009+01:00

Dit jaar hebben we geen leuke trucagefoto van Sint en Piet, maar dat betekent niet dat Sinterklaas onopgemerkt voorbij gaat aan ons. Ondanks het feit dat de buren de kunstkerstbomen alweer hebben opgezet.

Vandaag zijn we druk geweest met rijm en surprise, want dit jaar wordt het feest van Sint en Piet in onze familie weer uitbundig en gezamenlijk gevierd. Mijn (Marie-A.) moeder maakt dat mogelijk, want al zijn de Sint en zijn Pietermannen grote kindervrienden, onze Beer is dat niet en met een feest als Sinterklaas doe je hem dan ook geen plezier.

Hier alvast een tip van de sluier als het gaat om onze surprise (niet doorvertellen hoor, we hebben lootjes getrokken en deze surprise geeft natuurlijk gelijk bloot wie we getrokken hebben).

Poeh poeh...

2009-11-19T17:56:00.011+01:00

Weer een hondenbericht vandaag.
Beer is naar de trimmer geweest. Wat een ervaring! Hij is er helemaal beduusd van.

Wat voor mij nieuw was, is dat ik erbij mocht blijven en ik heb het gevoel dat dit ook een goede keuze was. Normaal moest hij een muilkorf om, maar bij deze trimmer bleek dat helemaal niet nodig te zijn. Natuurlijk vond hij niet alle handelingen even leuk, maar daar werd op ingespeeld zodat hij uiteindelijk keurig gekapt en voorzien van een fris geurtje weer mee naar huis kwam.

Op de terugweg hadden het vrouwtje en hij eigenlijk wel trek gekregen, en werd een portie McNuggets eerlijk gedeeld.
Dat afvallen komt voor allebei maar na 1 januari hoor...
Voor de mensen die in Twente wonen: dit is de link naar Trimsalon De Bitte.

Wat een tuig!

2009-11-01T20:22:00.013+01:00

Geen idee waarvoor dit nou weer goed voor zou moeten zijn, maar het vrouwtje moest me zo nodig een tuig aan trekken.

Ik zag de bui al hangen: dit leek erg op de Gentle Leader of het snoetje wat ik op moet als er dingen gaan volgen waar ik helemaal niet van hou.

En ik was deze week nog wel zo braaf bij de dierenarts die me zonder dat snoetje op kon onderzoeken en op de weegschaal kon zetten (OK daar waren wel drie volwassenen voor nodig, maar ik DURFDE het!) en ik heb dat kleine jongetje dat aan het puzzelen was ook niet opgegeten, alleen maar even aan zijn puzzel gesnoven en toen weer keurig weggelopen...
Maar nee, ze vond het toch nodig om me weer aan zo'n eng geval te onderwerpen.

Als ze er nou verstand van had gehad, dan had ik er nog begrip voor op kunnen brengen. Maar ze bakte er niks van en na twee dagen gemartel had ze dan toch eindelijk een keer door hoe het ding aan moest.
En waarempel, dat is echt nog niet zo'n slecht idee, zo'n ding! Ik droeg het in combinatie met een soft longeerlijn van 8 meter en had werkelijk het idee dat ik zonder lijn liep.
Dat idee had het vrouwtje na een paar wandelingen ook, want natuurlijk verleg ik de grenzen van mijn gehoorzaamheid nu schandelijk.
Omdat ik nog niet naar de trimmer ben geweest en het tuig op dit moment in mijn royale vacht verdwijnt, laat ik jullie nog even wachten op een positiefoto van mij met tuig aan.
Zo en nu laat ik het vrouwtje verder aan het woord.

Trixie EasyWalk Professional

Dit tuig kenmerkt zich door het feit dat de lijn aan de borstzijde aan het tuig wordt bevestigd. Er zit een hele theorie achter, het voordeel ervan heb ik in ieder geval nog niet mogen ervaren.
Ik heb geprobeerd om zoals in de gebruiksaanwijzing stond alle delen van het tuig zo aan te spannen dat er nog twee vingers tussen huid en tuig kunnen. Ondanks dat lijkt het of het tuig onder de oksels zit doordat de voorkant afzakt.

De voorzijde van het tuig is namelijk nooit aan te spannen, dat gebeurt enkel wanneer je aan de lijn trekt. Bij een slappe lijn zakt de voorzijde naar beneden en ziet het geheel er uit alsof de halslijn van een t-shirtje ter hoogte van de oksels loopt.
Als gevolg heb ik de lijn toen maar aan een oog aan de zijkant geklikt want ik vond het geen succes met de lijn aan de voorkant.

Dat was een openbaring voor Beer, een tuig loopt blijkbaar zoveel prettiger dan een halsband!
De sluitingen zijn plastic kliksluitingen die gemakkelijk open en dicht te klikken zijn. Sluitingen waarvan het plastic naar voorloop van tijd wellicht zal uitharden en afbreken, maar aangezien het tuig me toch al niet eentje lijkt te zijn waar je een ontsnappingsgevoelige hond mee moet hanteren, lijkt dit geen probleem.

De banden van het tuig zijn 2,5 centimeter breed. De losklikbare banden onderscheiden zich van kleur, zodat je niet snel per ongeluk de verkeerde einden aan elkaar zal willen klikken. Want het tuig is aan buik en aan halszijde te openen.
Tja en daar ligt hij dan, de Trixie EasyWalk Professional (plus de langelongeerlijn voor paarden die ik bij de Welkoop kocht).

De gebruiksaanwijzing had wat mij betreft wel van een reeks plaatjes voorzien kunnen worden. Waarom er twee sluitingen aan het tuig zitten ontgaat me nog steeds, maar na verschillende pogingen had ik dan toch eindelijk door hoe hij om moet.
Al met al geloof ik dat ik de clou van dit tuig een beetje mis, maar ik ben nu in ieder geval overtuigd dat een tuig met een oog aan de rugzijde echt een prettig en nekbesparend hulpmiddel is om je hond veilig mee uit te kunnen laten.

Seizoenen

2009-10-24T14:45:00.001+02:00

de vachtjes worden weer gesponnen...

de vetlagen gekweekt...

Het koude seizoen staat weer voor de deur!

Aardappelen

2009-10-03T17:43:00.005+02:00

Het is weer zover: de aardappel komt van het veld.
Tractoren met houten aanhangers die op hun luchtbanden na zo uit de 19de eeuw lijken te komen rijden hier af en aan; het is een aardappelrijk gebied.

Gisteravond toen ik de hond uitliet vond ik in de bocht van het weggetje langs ons huis behoorlijk wat aardappels. Zonde om te laten liggen natuurlijk, wat het land gegeven heeft moet je waarderen! Dus heb ik een krappe 7 kilo geraapt en in mijn veiligheidshesje (ja het is een XXL) verzameld.

Vanochtend liet ik de hond weer uit, en kwam een oude man met een stok en een plastic tasje tegen. Hij liep tevergeefs de berm af te zoeken naar aardappels...

Ik kreeg me daar toch een schuldgevoel!

Misschien is hij heel arm en kan hij geen aardappels betalen. Of hij is door zijn vrouw erop uitgestuurd omdat ze geen aardappels meer hebben, en het is immers Tag der Deutschen Einheit dus er zijn geen winkels open. En dat terwijl er bij ons in de hal een grote doos staat met aardappels die we dit weekend niet eens zullen eten...

Mega grasjes

2009-09-05T18:58:00.011+02:00

Vandaag zijn we naar een groot tuincentrum geweest vlak over de grens, in Denekamp. Nadat in 2007 het grootste deel van onze nog overgebleven planten in het kittengeweld was gesneuveld, hadden we geen echte moeite gedaan om het huis nog met planten op te fleuren.

Deze week vonden we dat daar maar weer eens verandering in moest komen (misschien om het lot af te dwingen dat we weer kittens gaan krijgen??)

Er ging nog wel een discussie aan vooraf moet ik zeggen. Rob wilde een plant tot aan het plafond voor een radiator (wat ik als vrouw natuurlijk niet praktisch vind) en ik wilde een lage plant op de eettafel die cat-proof zou zijn.

De uitslag van de discussie: we zouden beiden gaan kopen. En dat is gelukt.

OH!!

Precies zoals ik voorspelde kan Rob nu voor politieagent gaan spelen... (want het is zijn plant immers!)

En mijn kleine fleurige plantje op de eettafel? Daar heeft nog geen kat naar omgekeken!

Of ze hebben hem simpelweg nog niet ontdekt natuurlijk...

Puzzelen

2009-08-19T13:15:00.007+02:00

Hierbij speciaal voor mijn schoonmoeder een digitale legpuzzel (en ik beloof dat er in deze puzzel geen stukjes ontbreken...)

En dan nog eentje uit eigen doos: Sauterne, Yasur en Beer op een regenachtige dag achter het raam.

Stuntvrouw

2009-08-01T14:42:00.003+02:00

Van Weblog Noorse boskatten

Prachtig vind ik deze foto. Zie die andere kittens eens toekijken!

Natuurlijk is het weer Bente (van de Koedijkslanden) die als eerste aan het stunten is. Ze lijkt daarmee precies op haar moeder, die haar eigenaren ook lang het leven zuur heeft gemaakt door uit de tuin proberen uit te breken. Het lijkt er op dat zij deze weg ook gaat volgen, en wij wensen haar aanstaande eigenaresse dan ook veel succes toe!

lees verder over Bente's avonturen op de blog van cattery de Koedijkslanden

"Huisdieren lopen weg van oppasadres"

2009-07-28T18:21:00.010+02:00

Vandaag in het Algemeen Dagblad een bericht vanuit Rotterdam over met de vakantie uitbestede huisdieren die weglopen van het oppasadres.

Ik ontving de tip naar dit artikel van Annemiek (fan de Grutte Ferlieding), want: dit is Doppie! En Doppie is helemaal niet zoals nu gesuggereerd lijkt op een adres in Rotterdam gedumpt omdat wij zo nodig op vakantie moesten.
Doppie vreet zijn blikken nog steeds lekker in Georgsdorf. En ook heb ik helaas nog geen vakantie... en als ik die wel heb krijg je mij met geen 10 stokken mijn huis uit en onze katten dus ook niet!

Het is heel jammer dat deze foto 'per ongeluk' op de site van het AD terecht is gekomen en de copyrighttekst er net zo per ongeluk vanaf is gevallen.
Ik heb vanmiddag inmiddels twee reacties op het artikel verzonden, maar aangezien deze worden gefilterd is er (nog) niets van te zien op de site van het AD.

toevoeging 31-07-2009: gisteren is aan het eind van de middag de foto van Doppie vervangen door een andere, dit maal wel met bronvermelding. De reacties op het artikel slaan nu nergens meer op, maar mijn poging een reactie te plaatsen waarin dit verklaard wordt is mislukt: deze werd niet vrij gegeven.

Komkommertijd

2009-07-27T07:42:00.028+02:00

Het is weer komkommertijd. In de stem van de nieuwslezer hoor je bijna de opluchting dat ze het nieuws weer vol hebben weten te krijgen. Maar ook vanuit Georgsdorf is er (nog) even niets spannends onder de zon.

Hierbij wat surftips om de tijd tijdens een regenachtige vakantiedag wat te doden.

En dan een decoratief alternatief voor een krabplank:

Of wat denk je van een oplossing voor dat grote harige kattenlijf wat steeds half over je toetsenbord hangt als je achter de pc zit:

Krabpalen vinden wij persoonlijk niet echt een sierraad voor in huis. Hieronder een voorbeeld dat dit niet altijd het geval hoeft te zijn:

Of je bouwt zoals hieronder gewoon gelijk je hele huis om tot kattenspeelparadijs!

Dat katten gek op dozen zijn, is alom bekend. Vandaar dat er ook altijd wel zo her en der een paar dozen bij ons rondslingeren. Dat dát nou een mooi gezicht is, kan ik ook niet zeggen. De eigenaar van deze kat heeft daar het volgende op bedacht:

Doppie genen

2009-07-25T15:19:00.003+02:00

Lieve help.... is DAT mijn groeicurve???!!

groetjes van Borre, zoon van Pip (Miss-ke van de Moeshoek, kitten van Doppie x Mijntje) en Cat Nettery's Boromir

Lekker, weer een nieuwe smaak

2009-07-12T19:28:00.003+02:00

Animonda Vom Feinsten de Luxe Adult Forel, een groot succes hier.

Iedereen doet het er goed op, helaas is er weer eentje die het zo overheerlijk vindt dat dit in het gewicht terug is te vinden...

Van Gewichtscurve Doppie

Vliegenmeppers

2009-07-11T22:18:00.011+02:00

Al jaren meppen we hier vliegen puur op vaardigheid. Ik heb als kind op landelijk niveau tafeltennis gespeeld, een electrische vliegenmepper was dus altijd mijn eer te na.

Maar ja, daar lag'ie dan in de supermarkt toen ik in een koopgrage bui was: voor maar € 3,99 zou hij de mijne zijn. Na drie keer met mijn karretje er langs te zijn gereden heb ik hem op weg naar de kassa toch snel meegegrist.

Van van de Moeshoek

Het is nu een week later. Ik vind hem helemaal niks. Om te beginnen veroorzaakt hij zonder aan te staan een enorme ontkleurde vlek op mijn monitor. Dus moet hij al buiten handbereik liggen, want bij de nieuwe boxjes van Rob op het bureau kan ik hem niet straffeloos neerleggen.

Verder kan ik niet met een snelle beweging naar de vlieg meppen, want dan loop ik het risico dat ik dit statische ding aan stukken sla tegen wat ik in mijn beweging tegen kom (buiten de vlieg om). Met langzame bewegingen moet ik zeker 4 pogingen ondernemen om de vlieg te kunnen roosteren. Waarna hij half verbrand stuiptrekkend ergens ligt waar ik hem niet 1-2-3 kan vinden.

Nee, geef mij maar die mepper waarmee ik met een snelle zwiep in één meedogenloze slag de vlieg op slag dood mep... Of ernaast mep, maar dan tenminste in de tweede slag een genadige dood bereik.

Ode aan Boy

2009-07-06T19:36:00.001+02:00

Vandaag ontvingen we het bericht dat Boy niet meer is. Boy was en blijft de vaandelhouder van onze bezoekersgalerij. Hij was de rode draad in de foto's van de bezoekerskatten van onze homepage.
Meerdere jaren op een rij ontvingen we een foto van deze jongen op leeftijd.

Boy is 19 jaar oud geworden.

We wensen Ria veel sterkte met het gemis van deze mooie man.

De kus

2009-07-05T17:57:00.006+02:00

Pipje (Miss-ke) is op 25 juni moeder geworden van 5 prachtige kittens. Kijk maar eens op haar site: cattery de Koedijkslanden.

Maar ik log dit niet om reclame te maken, maar om jullie mee te laten genieten van een foto die voor mij heel bijzonder is:

De snorharen van Pipje zijn exact die van onze Doppie (lang en altijd net even iets teveel ondernomen met als gevolg afgebroken exemplaren), en dan die kleine Bram, die heeft ook zoveel van hem weg. Voor ons is dit zwijmelen....

Lekker met z'n allen buiten

2009-07-03T17:07:00.008+02:00

Warm he. Pas tegen de avond begint het een beetje redelijk te worden kwa temperatuur. Maar, ondanks dat ik af en toe verzucht dat het nu toch wel erg warm wordt is het ook wel heel erg genieten.

Bij ons mogen de katten niet vrij rond lopen, maar af en toe mogen er een paar onder toezicht de benen strekken. Meestal niet meer dan drie tegelijk, omdat we anders het overzicht kwijt raken. Maar heeeel af en toe wordt er een uitzondering gemaakt en dan is het dikke pret om overal in de tuin verschillende kleurtjes harige lijfjes te zien lopen.

Scar, Sauterne, Yasur en Mugje

Mijntje

Doppie, Mijntje, Scar en Yasur

Scar

Zangles

2009-07-01T14:02:00.002+02:00

Nee, wees gerust: niet ik, daar valt toch geen eer meer aan te behalen.
Nee het gaat over een spreeuw hier in de tuin. Eentje die met net iets te schelle stem een lijster na probeert te doen, maar de variatie die een lijster in zijn gezang heeft, mist. Hij kent alleen maar één en hetzelfde riedeltje, tot in den treure aan toe. Nou wil het ook nog zo eens zijn dat hij in de berkenboom zit die voor het met dit weer open raam staat.

Ik dacht, als hij zo goed een lijster na kan doen (de wekker kan hij ook heel goed), dan moet het ook mogelijk zijn om hem iets anders aan te leren.
En zo startten vandaag de zanglessen. Het voorbeeld: een fitis.

Niet geheel toevallig aangezien het bedrijf waar ik werk zo is genoemd en ik een aantal weken geleden op een wandeling vergezeld van een vogelaar kennis heb gemaakt met de zang van de Fitis en de Tjiftjaf. Die vogeltjes schijnen er namelijk bijna hetzelfde uit te zien maar inderdaad, het geluid is totaal verschillend. Een tjiftjaf hebben we hier ook en daar word je echt gek van, dus koos ik voor de Fitis als zangleraar voor onze spreeuw.

En ja hoor, na een uur deze Fitis zijn werk te hebben laten doen kan onze spreeuw al een riedel produceren die zeer in de richting ligt! Natuurlijk weer met een schelle ordinaire intonatie en daarmee onmiskenbaar spreeuw, maar toch...

wassen wassen wassen wassen wassen wassen

2009-06-16T20:28:00.002+02:00

Te druk voor een logje... Ik ben naar het ruitje met de ronddraaiende was aan het kijken.

Het is goed gekomen met de levering van de wasmachine!

Wasmachine

2009-06-15T21:04:00.004+02:00

De afgelopen week zijn achtereenvolgend de ontvanger voor de satelliet-tv, de wasmachine en de versterker overleden. Daar heb je nou vakantiegeld voor! Geluid is inmiddels weer geregeld en de wasmachine besteld. Ondertussen puilt de wasmand uit, dus voor 40 euro extra kozen we voor de 24-uursbezorging.

Net even op het internet gekeken wanneer we hem kunnen verwachten:

Van Weblog Noorse boskatten

AAAAAH begin januari?!?!

Wordt vervolgd...

Hollandse Nieuwe

2009-06-10T17:26:00.010+02:00

Voor een ordinaire haring doe ik het niet, ik wil een echte HOLLANDSE NIEUWE!

en hij is goedgekeurd....:

Scar is heel kieskeurig in wat ze eet, met snacks kan je haar niet blij maken en ze houdt het altijd bij haar vaste brok. Er is 1 uitzondering: haring! En die Nieuwe van vandaag smaakte nog beter dan ze doorgaans deden...

Wezen shoppen

2009-06-10T14:50:00.005+02:00

We hebben nieuwe schoenen gekocht vandaag. Mugje was er erg blij mee.

Van Weblog Noorse boskatten

Familieplaatjes

2009-06-05T19:12:00.007+02:00

Tommie en zijn kinderen Sofie, Sebas en Saar.
Kijk die bolle buikjes eens,
volgens mij hebben ze Doppie-genen!

"En dit doe je nu met planten, doe mij maar even na Sofie":

(volgens mij denkt Oeps (rechts) hier "OOOH wat doet hij NOU?!
Daar gaan al mijn inspanningen hier goed opgevoede kittens van te maken..".)

de Prijsmeter Noorse boskat kittens

2009-05-29T19:40:00.018+02:00

Eigenlijk is het reclame wat ik nu maak, maar aangezien het 1 van mijn hobbyprojecten is vind ik dat het wel mag.

Al sinds jaren hou ik een fokkersoverzicht bij, waarin ik probeer om alle Noorse boskatten fokkers met een homepage in kaart te brengen, op alfabet maar ook op provincie gesorteerd.

Sinds ik denk een jaar of twee (ik weet het niet eens meer) hoort daar ook een kittenoverzicht bij.
In die tijd kreeg ik almaar weer opnieuw de vraag van zowel fokkers als kittenkopers: wat kost zo'n kitten nou in Nederland. Daar kon ik nooit een antwoord op geven, behalve dan wat wij zelf zouden vragen.

Dat kan ik nu nog steeds niet, want wat een Noorse boskat kitten met stamboom kost hangt van een complex aan factoren af:

mag er met het kitten worden gefokt;
zijn de ouderdieren (herhaaldelijk) getest op (erfelijke) ziektes;
hebben de ouders inmiddels hun sporen op shows verdiend;
zijn er voor het kitten extra kosten gemaakt bv voor een wit kitten om doofheid uit te sluiten;
zijn de kittens van een kleur die door het marktmechanisme van veel vraag en weinig aanbod voor meer dan een andere kleur worden verkocht;
wat vind ik als cattery zelf mijn kittens waard.

Wat objectief te meten is probeer ik nu in kaart te brengen met de Prijsmeter.

Mocht een cattery dit lezen en een bijdrage willen leveren: klik hier om het formulier in te vullen.

Grasinspectie

2009-05-10T19:46:00.004+02:00

Mmm, lekker weer vandaag. Tijd om in de tuin te vertoeven.

Van Weblog Noorse boskatten

Hé een ... ja wat eigenlijk. Weet ik eigenlijk ook niet, maar het bewoog!

Van Weblog Noorse boskatten

Helaas, ik heb het gemist.

Van Weblog Noorse boskatten

Dit gras is eigenlijk best wel hoog zeg.

Even kijken bij de buren. Ja, die hebben hun tuin netjes geschoffeld.

Van Weblog Noorse boskatten

"Vrouwtje, jullie moeten het gras maaien!"

Van Weblog Noorse boskatten

"BEN JIJ HELEMAAL GEK, DIT GRAS IS HEEEEEEEEEEERLIJK!!!"

Een halve Mijntje

2009-05-08T12:09:00.003+02:00

Toen ik zo eens naar Mijntje keek die lekker op de stoel op onze computerkamer lag, dacht ik ' nou die stoel mag ook wel weer eens gezogen worden' . Het was vooral rood haar van Scar. Mijntje klit nooit en laat ook geen vlokken los, dus eigenlijk kam ik haar nooit.

Maar dit keer pakte ik toch maar eens de kam en 10 minuten later had ik een halve Mijntje weggekamd!

Bas, Freek, de Manke, Horst(ina)... STOFFELTJE!

2009-05-06T14:27:00.013+02:00

Probeer van de titel van dit weblogje maar eens brood te bakken.

Het gaat over onze kippen. Al lange tijd kampen we met een zoektocht naar een passende haan bij onze dames.

December 2006 vonden we onze super tamme, en erg geliefde Brahmahaan Bas levenloos op zijn favoriete plekje bij de keukendeur.

Wat toen te doen. De dames waren compleet stuurloos zonder haan.

Gelukkig lukte het ons toen om een paar weken later een volwassen Brahmahaan en twee hennen bij een fokker in de buurt te kopen. De haan (door ons tot 'Freek' gedoopt'), was een werkelijk schitterend exemplaar, de mooiste van de twee waar we uit konden kiezen. Hij had dienst gedaan als fokhaan en mocht om de zoveel tijd bij de hennen. Resultaat (bleek achteraf): een totaal opgefokte agressieve haan die zijn hennen tot de draad beschermde, met als gevolg dat wij letterlijk niet meer de tuin in konden om de kippen te verzorgen zonder bont en blauw met beetplekken weer huiswaarts te keren. Na lang wikken en wegen hebben we juni 2007 besloten om Freek te herplaatsen. Gelukkig had hij nog wel nageslacht op de wereld gezet, waaronder een haantje (dachten we).

'De Manke' heette het diertje, na maanden bleek het inderdaad een haan te zijn. Helaas bleek toen ook dat hij de Marekse verlamming had en een paar weken na onze verhuizing naar Duitsland (november 2007) de eerste verlammingsverschijnselen kreeg.Hij heeft nog een flinke tijd bij ons doorgebracht, maar in de lente van 2008 sloeg de laatste klok voor 'de Manke'. En dat was ook maar beter, want de laatste maand kon het beestje niet meer zelfstandig uit het nachthok komen.

Ondertussen hadden we nog steeds geen haan. Tot ik op Marktplaats gratis Brahma hanekuikens aangeboden zag in de plaats waar ik werk. Het bleek een ontzettend leuk en liefdevol adres te zijn, waar ik uiteindelijk ook een broedmachine van heb overgenomen. Daar zat hij dan hoor: onze Horst! Kuiken van een week of 5 oud. Beter kon niet, want deze konden we nog helemaal tam maken.

Op schoot in de auto ging hij mee naar huis. En daar hebben we hem de eerste weken liefdevol opgevoed, gewoon in huis samen met ons achter de computer.

Maar toen de maanden voorbij gingen, legde Horst ineens eieren... en bleek een ´Horstina' te zijn.

WEEER geen Brahma haan.

Een tijdlang hebben we onze zoektocht laten varen. En werd onze achtertuin vorige zomer door familie van me verrijkt door 3 Hollandse Kuifhoenkrielen met JA een haan!

Punky, een stoer krieltje waar we veel lol aan hebben gehad. Gehad, ja. Want in januari dit jaar, de dag nadat de olieboer was geweest (die super enthousiast bleek over dit ras) was Punky en het kuifhoenhennetje waar hij het nachthok mee deelde verdwenen. Enkel het hennetje dat haar onderkomen 's nachts elders zocht, bleef eenzaam over. Zodat we die ook maar bij de rest van de haanloze hennen hebben gevoegd. Resultaat is een clubje van 9 haanloze hennen waarvan er eentje 's ochtends vroeg probeert te kraaien onderhand.

Ondertussen groeit het gras hier ook wel erg de pan uit, en mijn maai-activiteit valt zwaar tegen. Rob heeft altijd ganzen gewild, in het vorige huis al, dus dat is waar we nu onze zinnen op hebben gezet. En waar zoek je die dan? Nou, niet in Duitsland want daar zijn dieren schreeuwend duur.

Dus: Marktplaats dan maar weer, onder de categorie 'pluimvee' in de omtrek van 50 km rond de plaats waar ik werk. Kom ik daar toch een Brahmahaan in Enschede tegen (ik werk in Hengelo, dat ligt praktisch tegen Enschede aan). Precies in de kleur van de meeste van onze dames! Bijna een jaar oud.

Na een mailtje (aan bieden doe ik niet, al staat dat als koopprijs vermeld) bleek al snel dat deze haan net als wij in Duitsland woonde en helemaal niet in Enschede. Het bieden is er niet van gekomen, een onderhandeling wel en al vermoed ik dat ik een dikke prijs heb betaald, ik heb gisteren onze Stoffel opgehaald en ben er superblij mee!

Stoffel, van Kippen

Stoffel, zo heette hij al bij de mensen waar ik hem heb gehaald. Het klinkt misschien als een watje, maar hij is wel degeleijk een echte haan en heeft ook al even flink zijn snavel in mijn arm gezet toen ik hem uit zijn verhuisdoos tilde (hij blijkt geleewiekt en vliegt niet makkelijk), maar dat is begrijpelijk en er is nu ook al niks meer te zien aan mijn arm. Rob vond hij al gelijk erg leuk en heeft daar ook al hele gesprekken mee gevoerd, later vond hij mij toch ook wel erg gezellig om samen de zaadjes die hij van zijn vorige eigenaar mee had gekregen op te eten. Nou ja ik at niet natuurlijk maar zat er op mijn hurken bij. En heb ik hem ook gewoon op kunnen tillen om hem voor de nacht bij de dames in het nachthok te zetten.

De hennen kijken niet op of om, enkel 'soepkip' Claartje, oude zilverpatrijs Brahma van de eerste lichting, vindt hem zeer interessant. Hij daarentegen vindt ze allemaal super aantrekkelijk en heeft zich tot ze op stok gingen een partij uit zitten sloven.

En als ik vanavond naar bed ga, dan hoop ik dat ik morgenochtend gewekt wordt door het gekraai van een haan...

Oei, toch weer 'gegroeid'

2009-05-01T08:08:00.002+02:00

Na een hele lange tijd van stilte op onze kattenvoedersweblog, waar met name ons eigen team van katten aan kattenvoerbespreking doet, vond ik tijd dat er weer eens wat leven in geblazen zou worden. Ondanks het feit dat Doppie op dieet is. De Royal Canin Pure Feline Slank was op, dus had ik een zakje ProPlan light gekocht. Dat klonk wel goed voor een dikke kat. En toen ik daarmee thuis kwam (plus wat gratis pouches whiskas en royal canin), bleek er ook net een pakketje van Aninmonda geleverd te zijn met een probeerverpakking Vom Feinsten met Forel.

Voeren maar!!

De volgende dag, oei....:

Van Gewichtscurve Doppie

Gelukkig zat er bij de ProPlan ook iets waar Doppie maar geen genoeg van kan krijgen, en waar hij nooit echt van zal aankomen!

Weer Tommie

2009-04-29T18:02:00.004+02:00

Familiereünie

2009-04-20T13:59:00.006+02:00

Papa Tommie is niet alleen papa, maar ook kleinkind van zijn oma Amber. En die twee kunnen het heel goed met elkaar vinden.
En wat een gelijkenis in uiterlijk (op de maatjes 'groter' van Amber na natuurlijk). Kijk maar eens:

Annemiek, bedankt voor deze foto's!

Het is dubbel feest!

2009-04-17T17:36:00.014+02:00

Doppie is jarig, en niet alleen dat: hij is opa geworden vandaag, en Tommie vader.

Het eerste kitten van Oeps (Titran's Uppsala) en Tommie is ondertussen geboren, en ze is hard aan het zwoegen om er meer op de wereld te zetten. Daarbij gesteund door Annemiek en Stefan van cattery fan de Grutte Ferlieding.

Het is wel een hele speciale dag daardoor!!

Foto's volgen nog, eerst maar zorgen dat ze alles keurig op de wereld zet.

22:30 uur: Hier alvast een voorproefje

Mag het een onsje minder zijn?

2009-04-10T14:25:00.016+02:00

Van Weblog Noorse boskatten

Doppie houdt van eten. Doppie houdt van VEEL eten. En de valkuil is dat zijn vrouwtje precies zo in elkaar zit, en hem dan ook graag lekker ziet smikkelen.
Maar ja, toen kwam de dag waarop de weegschaal onverbiddelijk 9,2 kilo aangaf.

Van Weblog Noorse boskatten

Mooi robuust, vond het vrouwtje. Moddervet, vond de baas.

Maar omdat het vrouwtje toch wel begrijpt dat die gewichtstoename een keer een halt toegeroepen moest gaan worden om Doppie nog lang bij haar te laten leven, werden er toch maatregelen getroffen.
Doppie moest op dieet.
Met terughoudendheid, immers lijnen is voor een kat niet ongevaarlijk.

Om te beginnen werd er speciaal energiegereduceerd voer aangeschaft met veel ballaststoffen, zodat Doppie niet met een hongergevoel zou hoeven rond te lopen. We kozen voor Sanabelle Light, omdat al eerder was gebleken dat Doppie dit voer goed op zijn darmen verdraagt. Als blikvoer kozen we INTEGRA PROTECT "Adipositas", een dieetvoer in kuipjes van 100 gram waarin meer eiwitten en minder vetten zijn verwerkt.Dat vond Doppie eigenlijk niet echt zo geweldig, alleen als de rest met het kuipje mee eet (bang om tekort te komen denk ik) en dat doen ze dan nu ook met smaak.

Hij krijgt nu naast dat beetje natvoer twee maal per dag een bakje Sanabelle light (50 gram per keer), en twee maal per dag een eetlepel Royal Canin Indoor gemengd met Royal Canin Pure Feline Slank, omdat hij dat zo lekker vindt. Het vrouwtje blijft namelijk nog steeds genieten als hij smult. Ook krijgt hij af en toe 20 gram mager rundergehakt, maar niet elke dag.

Als snack, en om hem energie te geven en zijn darmflora op peil te houden krijgt hij dagelijks een eetlepel probiotisch melkdrankje tot een papje gemengd met een afgestreken eetlepel Gimpet Vitamine-vlokken.

Maar met eten alleen ben je er niet, als je wilt afvallen. Overal lees je het: beweging is essentieel!

Alleen hoe ga je dat doen met een kat met overgewicht, die luieren wel heel lekker vindt. De vitamine-vlokken helpen al wel om meer energie te geven. Maar dat was niet voldoende.

Het vrouwtje zat met haar handen in het haar, tot ze op de site van Somalis of Kumasasa terecht kwam en daar foto's zag van de zogenaamde "Fummelflasche".
Dit is een plastic fles waar de hals vanaf is gesneden en waar je wat brokjes in doet. De kunst is dan om met je poot in die fles te gaan hengelen om er een brokje uit te krijgen. Omdat die afgesneden rand wel scherp lijkt en we hier niet over een verfföhn beschikken waar we de rand misschien wat mee zouden kunnen omsmelten, moest er iets anders worden bedacht.
Al denkende viel de blik van het vrouwtje op de doos tissues op het bureau. DAT was het! Doos leeg gehaald en een brokje Perfect Fit Active erin gegooid.

Hé er zit iets in die doos wat heel lekker ruikt. Even voelen...

Poeh wat een gedoe om dat eruit halen, ik ga er maar bij liggen.

HAAAA, dáár heb ik hem!

Tja dat bleek van korte duur: nadat hij eenmaal die grote kop van hem in de doos had geduwd, was die zo uitgescheurd dat zo'n brokje er in een oogwenk uitgegeten werd. Maar, het vrouwtje was niet voor 1 gat te vangen: de Cattrack die al maanden ongebruikt in de kattenkamer stond!

Van Weblog Noorse boskatten

En dat blijkt een succes te zijn, gewoon een brokje in de Cattrack gooien en het duurt zeker 5 minuten voor hij hem eruit heeft.

Van Weblog Noorse boskatten

Terwijl Sauterne een napje "in" de doos van de tissues doet...

Van Weblog Noorse boskatten

De huidige stand van zaken rondom het gewicht van Doppie:

Paaseieren

2009-04-04T18:15:00.005+02:00

Deze zijn alvast goedgekeurd.

Van Drop Box

Schatjes

2009-03-14T20:12:00.010+01:00

Vandaag was het zover, ik mocht de kittens van Zusje 'live' aanschouwen! Vijf dagen oud zijn ze nu, en ze zijn prachtig.

Van Weblog Noorse boskatten

Hoe Zusje het voor elkaar heeft gekregen weet ik niet, maar bij elk kitten viel het muntje op 'kater' en niet op 'poes': haar nestje bestaat uit vijf katertjes. Twee zwart gestreept met wit, twee zwart gemarmerd met wit en 1 rood gemarmerd ventje. Die er natuurlijk heel opvallend uitsteekt, zo met dat rode jasje van hem.

Maar voor mij steekt Bounty er nu met kop en schouders uit. Kijk nou toch eens...

Van Weblog Noorse boskatten

volg de vijf op: www.dehulsthoek.nl

Nu ECHT kittens!

2009-03-09T18:44:00.005+01:00

Niet bij ons, maar bij cattery de Hulshoek: 'onze' Zusje is bevallen van 5 gezonde kittens!!

Het eerste nageslacht dat buiten onze cattery geboren wordt en we vinden de kittens op voorhand natuurlijk al prachtig en lief, hihi.

Leo en Natascha en natuurlijk ook Zusje: gefeliciteerd met dit vijftal!

Kittens

2009-02-27T18:07:00.021+01:00

Onze cattery is niet zo'n hele actieve als het gaat om nageslacht. Drie nestjes hebben we sinds 2003 gehad met als nageslacht nu 10 kittens.
Twee daarvan zijn bij ons blijven wonen, acht zijn er verhuisd. Van de laatste twee nestjes is er van elk een poesje verhuisd naar een adres met plannen om een cattery te beginnen.

Miss-ke van de Moeshoek (Pip is haar roepnaam), de jongste van de twee, is de grondslag voor cattery de Koedijkslanden.

Voor haar zijn inmiddels plannen gemaakt met Cat Nettery's Boromir, die bij cattery Annakat woont. Bij haar eerstvolgende krolsheid zal ze bij hem gaan logeren.

En voor Zusje van de Moeshoek in cattery de Hulsthoek zijn de plannen zelfs al veel concreter: zij is hoogzwanger van Junior T van Yjovi. Volgende week worden de kittens verwacht!

poesjes

schildpad gemarmerd of gestreept met wit

black gemarmerd of gestreept met wit

katertjes

rood gemarmerd of gestreept met wit

zwart gemarmerd of gestreept met wit

De lijn van Zusje haar moeders kant blijkt zeer grillig, waardoor het niet zeker is of de kittens zilver kunnen gaan zijn of niet. Zowel haar overgrootmoeder Pysida's Onyx, moeder Nunchaku Yi Min en haar halfbroer Dorus van de Moeshoek hebben zilveren (smoke) kittens voortgebracht terwijl ze er allemaal alles behalve zilver of smoke uit zien. Ook Zusje ziet er niet zilver uit, maar wellicht dat ook bij haar kittens zilvers zullen zijn.

De stamboom van de verwachte kittens kan je vinden op Pawpeds.

Het is wel spannend hoor, voor het eerst Moeshoek-nazaten in andere catteries!
En we zullen jullie hier zeker op de hoogte houden als het gaat om mogelijke kleinkittens van ons.

Een bericht van Tommels vanuit Wommels

2009-02-20T19:54:00.009+01:00

Hier een bericht over Tommie. Nee, niet vanuit Georgsdorf, maar vanuit Wommels (Friesland).

Tommie heeft een tijdje geleden zijn koffertje ingepakt om tijdelijk twee dames te gaan vergezellen in Friesland.
Oeps en Jasmine heten ze, maar languit gespeld hebben ze mooie stamboomnamen. Namelijk Titran's Uppsala en Habla Enigma's Jasmine en ze wonen in de cattery waar Tommie's moeder geboren is: cattery fan de Grutte Ferlieding.

Hier in Georgsdorf was er voor de mannelijkheid van Tommie niet zoveel te beleven immers, dus dachten we hem een plezier te doen met dit uitje naar Friesland.

Een plezier is het ondertussen gelukkig wel geworden, maar het begon met een drama. Tommie bleek namelijk van de stress van de reis en de nieuwe omgeving een blaasontsteking op te hebben gelopen.

Dat klinkt als ik het zo schrijf als iets onschuldigs, maar het was alles behalve dat! Hij is twee keer in de kliniek opgenomen geweest en voor de dood weggesleept. Mij zal je dus niet meer zo licht horen praten over een blaasontsteking bij een kater.

Ondertussen is hij weer helemaal het mannetje. Met zijn favoriete dagelijkse rauwe vleesjes aanvankelijk en later steeds meer blik- en droogvoer is hij er bovenop gekomen. En heeft het heerlijk naar zijn zin daar in Wommels, met megaveel aandacht na alles wat ze daar met hem hebben doorgemaakt. En allemaal lekkers als Gourmetjes Gold, zakjes Gourmet Perle, gistsnoepjes en ga zo maar door.

Maar wij missen hem ondertussen best wel heel erg, al hebben we dat tot nu toe niet openbaar gemaakt.

Het was de afgelopen tijd niet in de minste plaats voor ons maar ook voor Annemiek (die onverwachts de zorg voor een patiënt droeg i.p.v. een dekkater) al zo stressvol dat in ieder geval wij het even niet zagen zitten om alle reacties over het internet te delen.

Gemis

2009-01-29T22:15:00.011+01:00

4 vetbollen, 3 netten gepelde pinda's en 2 zaken ongepelde pinda's verder is het ondertussen sinds het vorige logje.

De specht hakt er nog steeds vrolijk op los, maar ook het aantal mezen dat deze vreemde elementen der natuur aandurft stijgt.
De brokjes pinda en vetbol die naar beneden vielen werden steeds graag opgepikt door Punky de haan.

Maar nu is de tuin leeg. Heel leeg.

Vorige week woensdag liepen onze kuifjes nog vrolijk rond, met plezier bewonderd door de chauffeur die de stookolie kwam leveren en bijna over ze heen moest stappen om de slangen uit te kunnen rollen. Het is ook een erg leuk ras en voor veel mensen aantrekkelijk om te zien door de witte kuif en het zwarte jasje. Oud Hollands (ze komen al eeuwen terug op schilderijen van Hollandse schilders voor) en niet zo veel voorkomend hier in Duitsland.

Die nacht om 05.00 uur ging Beer de hond als een idioot tekeer bij de achterdeur. Dat er ook daadwerkelijk iets aan de hand was dit keer, hebben we onderschat.De volgende ochtend waren Punky en Jut die altijd in het nachthok sliepen, verdwenen. Jul die altijd in de plastic bak voor de tuinkussens ernaast sliep, bleef eenzaam en alleen achter.

Na drie dagen eenzaam rondgelopen te hebben begon ze steeds depressiever te ogen. Julleke zit nu bij de Brahma's en lijkt het nog meer naar haar zin te hebben in die ren dan ze ooit had toen ze nog vrij in de achtertuin liep met haar soortgenoten.

Maar wij missen Punky en Jut nog steeds zo. Het is verschrikkelijk leeg in de tuin als we de achterdeur uit komen. Geen kuifjes meer die komen aansnellen in de hoop dat ze zaadjes zullen krijgen, of gewoon even aandacht van ons.

Is er een vos of ander roofdier langs geweest? Nee dat lijkt niet, tenzij die een volle papiercontainer aan de kant kan duwen, het gaas weer voor het oog
terug heeft teruggeduwd en geen trek meer had in het derde kipje dat ook binnen handbereik was (alleen niet op de logische plaats in het nachthok maar in de plastic bak ernaast waar je tuinkussens in op kan bergen), ook niet in al die nachten daarna.

Het is ondertussen een week verder en het besef is er: Punky en Jutje komen nooit meer bij ons terug.

Hopelijk hebben ze het daar waar ze nu zijn ook naar hun zin, vast en zeker.

Een 'rover'

2008-12-31T17:34:00.006+01:00

De tweeling van een collega had voor school een actie om vogel overlevingspakketjes te verkopen, met als doel geld voor een nieuwe geluidsinstallatie te verzamelen.
Natuurlijk kon ik de kereltjes niet teleurstellen, dus bestelde ik er voor elk één. Het is een netje in vier trappen: eentje met hele pinda's, eentje met gepelde pinda's eentje met zonnebloempitten en een vetbol onderaan.

De koolmezen en roodborsten stortten zich op het eerste pakket dat ik heb opgehangen. De gepelde pinda's waren al de eerste dag op.
Maar niet alleen de mezen lusten dit graag. Vandaag kwam er een bonte specht op bezoek.

Hij wist nog wel wat pinda's uit de dop te hakken, onder jaloerse blikken van de koolmezen.

Toen moest er maar eens van het kippenvoer worden geproefd. De tafel is wat dat betreft altijd gedekt hier, het water staat er dooi naast dankzij een verwarmingselement.

Hé er zit een gaatje boven in de ton met het kippenvoer (hij begon er met zijn snavel op te trommelen).

Dan nog even de lege wespenkorf slopen:

Vaarwel 2008

2008-12-31T15:54:00.019+01:00

Tja en dan zo op de laatste dag van 2008 komt er die traditionele terugblik op afgelopen jaar.We hebben geleerd wat het is om op olie te stoken en met een lege tank te zitten: bij dalende olieprijzen en dalende temperaturen zit je dan gerust een paar weken in de kou.

Verder heeft het gras deze zomer van ons gewonnen zijn we nu officieel opgegaan in het natuurgebied om ons heen...

en zijn we een ontzettend leuk trio Hollands Kuifhoenders rijker geworden ...

Dan Horst, met zorg opgevoed om niet tot een agressieve haan uit te groeien. Het is gelukt! Horst blijkt een hen...

Op internetgebied is ons aantal websites weer uitgebreid.

Onze kattenvoedersweblog, die een beetje bewerkelijker bleek dan ik bij het starten ervan dacht en die ik beter bij zou moeten houden:

En dan nog de twee eerste complete sites voor derden:

de website van cattery fan de Grutte Ferlieding. Dit is de cattery waar onze Mijntje is geboren.

Verder 'Communiceren met dieren', een website voor Marjon van Saaze Dierencommunicatie:

Ja hoor, hij staat

2008-12-17T21:55:00.006+01:00

Vandaag zijn we weer druk geweest om het huis in kerstsfeer te brengen. Zoals gebruikelijk ging er weer een hele discussie aan vooraf. Want wat ik een megagrote boom vind, vindt Rob een klein miezerig ding.

Vandaag moest het er dan toch van komen: als we nu niet zouden slagen, dan zouden we het dit jaar zonder boom doen.
Gelukkig was het Rob die toegaf, en gingen we met een standaard maatje Nordman in een netje verpakt weer terug naar huis.

Het bleek dat we alle lampjes vorig jaar hadden weggegooid, dus moesten we er nog wel even opnieuw uit, maar met hulp van de katten staat alles nu.

Bij Sauterne branden de lichtjes ook al zoals je ziet.

Regen en tegenwind

2008-12-04T06:57:00.003+01:00

Het is kwart voor zes in de ochtend en de wekker gaat: tijd om op te staan en naar de baas te gaan.

Je hijst je in je ochtendjas, pakt de hondenriemen en waagt je met samen met de honden buiten de deur. AH bah, het hoost!

Druipnat komen de honden en jij weer binnen. Snel onder de douche, honden voeren, brood en de kaasjes die nog van dit weekend over waren pakken en je in je regenpak hijsen. Shit, het regent wel heel erg. Nou, pumps en kousen in de fietstassen stoppen, slippers aan de blote voeten en fietsen dan maar. Die regenschoenen van de ANWB waren ook niet wat ze leken te zijn immers.

Elegant als altijd kom je zo op het werk aan, dus probeer je jezelf onopvallend in de fietsenstalling van alles te ontdoen, de autobezittende collega's die net even iets eerder dan normaal arriveerden groetend terwijl je op blote voeten je slippers in je fietstas stopt of met het meegebrachte handdoekje je voeten aan het drogen bent.

STOP
Dit kan anders.

OK voor het regenpak heb ik nog geen oplossing. We draaien de 'film' dus maar een klein stukje terug, volg wat er nu gebeurt:

Gelukkig, het regent wel heel erg, even de Shuella's pakken!
Je zwoegt net als anders met dit weer tegen wind en regen in, en een half uur later kom je op je werk aan. Je loopt rechtstreeks naar binnen en iedereen kijkt verrast achterom als je met regenpak met roze Shuella's door de gangen naar je kamer loopt.

Al slaat de tekst hierboven niet op mij, en schuif ik elke ochtend mijn auto in, van deze laarsjes ben ik zeer gecharmeerd! Eindelijk een elegante oplossing voor de fietser in de regen, nou het regenpak nog.

your shoe umbrella

SinterDoppie en zijn knecht in Georgsdorf

2008-12-03T18:25:00.008+01:00

Ik moet afleren om grapjes via Photoshop effecten te perfect te willen doen. Want als de foto echt lijkt, dan is er ineens niets grappigs meer aan.

De Moeshoekmuis met het opzichtige bord dat naar cattery van de Moeshoek wijst is allemaal bedrog natuurlijk, we zouden ons nooit zo opzichtig langs de weg profileren!

In werkelijkheid ziet de hoek waarop we wonen er zo uit:

Maar nu wat anders: de Sint is hier werkelijk heus waar langsgeweest vandaag. Zijn knecht was er zelfs bij. Kijk maar:

Bubbbbbbbeltjesplastic!!!

2008-11-28T17:34:00.007+01:00

Ik dacht dat ik de enige was met deze tic.

Als ik bubbeltjesplastic zie, moet ik me uit alle macht bedwingen om die bubbeltjes niet in het wilde weg kapot te gaan drukken.

Dat gevoel van die lucht die eerst weerstand geeft en uiteindelijk niet meer weg kan, dan de bevrijdende PATS van het moment dat het bubbeltje uiteenspat en vervolgens de drift om het volgende bubbeltje te lijf te gaan...

Daar tegenover staat dat je dit plastic weer voor allerlei andere doeleinden kan gebruiken en kapot knijpen dus zonde is, en dat levert weer een rem op. Wat het knijpen niet meer zo lekker maakt.

Maar ik ben niet de enige blijkbaar, er is een bedrijf dat op deze drang ingesprongen is en de Poptastic heeft ontworpen. Dit is een soort van electronisch bubbeltjesplastic dat nooit opraakt en voor niks anders is te gebruiken.

Zou het echt dezelfde ervaring geven?
Voor wie het als Sinterklaasgift uit proberen wil: deze gadget is te koop bij bestel.nl voor € 7,99 excl. verzendkosten.

PR

2008-11-21T15:24:00.002+01:00

Sinds onze verhuizing een jaar geleden had ik twee grote dromen die ik nog graag een keer in vervulling zag gaan: een naambordje bij de voordeur met een Noorse boskat erop en een groot bord met de Moeshoekmuis aan de weg.

Vandaag is de eerste droom waarheid geworden:

Dit naamschild is een geschenk van voormalige buren van de Moeshoekweg. Gepaintbrusht op metaal, een echt kunststukje vind ik. Op dit schild is onze Mijntje afgebeeld.
Bedankt H & H!

Blijft nog staan de tweede droom, die waarschijnlijk nooit waarheid zal worden: de Moeshoekmuis.

Dus droom ik nog maar even voort...

Katerbroekjes

2008-11-09T18:28:00.003+01:00

We hebben al jaren op onze homepage aan dit onderwerp een pagina gewijd. Een gewild item, hebben we in de loop van die jaren wel gemerkt. Mensen bellen ons vanuit Nederland zelfs nu nog tot in Duitsland aan toe om advies. De meeste katteneigenaren blijken iets anders te willen dan de standaard loopsheidbroekjes die voor honden in de handel zijn.

Maar ook niet iedereen snapt de bedoeling van een dergelijk broekje.
Natuurlijk kan de kater niet met een broekje aan op de bak, dus is zo'n broekje maar voor een beperkt aantal uren een optie. En ook is het geen voorbehoedsmiddel. Als je erbij bent voorkomt het een snelle onverwachte dekking want zo snel krijgt de kater het niet voor elkaar om het broekje aan de kant te schuiven, maar je moet hem natuurlijk niet een kwartier zonder toezicht bij een krolse poes laten.

Wat ons nog het meest verbaast: er is zo weinig aanbod aan katerbroekjes.
Zijn er zo weinig katereigenaren die handig zijn op de naaimachine en hun eigen ervaringen in een model katerbroekje willen vertalen?

Wie ons in contact kan brengen met adressen die katerbroekjes kunnen maken op bestelling (naast de al op onze pagina vermelde adressen), die verdient een eervolle vermelding op deze weblog.

De modellen die hier schitteren zijn overigens Doppie met het okergele no-nonsense Cat Nettery "made bij Janny" broekje en Yasur die het luxe Poespasbroekje in blauw velours met gouden omzoming laat zien. Beiden in inmiddels vervlogen tijden, hun postuur (in het geval van Doppie) en vacht (in het geval van Yasur) is in de loop der jaren wat veranderd.

En vandaag eten we... stoofpot van paardenvlees

2008-11-05T21:10:00.011+01:00

Gisteren was ik door de herfstkou gedreven op weg naar een schoenenwinkel in Borne, om sloffen te halen. Op de terugweg liep ik langs een slager, en zag daar de reclames op plakkaten tegen de ramen geplakt. Eentje stak er voor mij uit: 1 kilo paardenlappen voor 4,99 euro.

Paardenlappen. Het stuit me nog enigszins tegen de borst om paarden te eten, maar de gedachte aan zuurvlees of een patatje stoofvlees prikkelde me toch om de slagerij binnen te lopen.

Na 5 minuten kwam ik weer naar buiten, met twee pond gesealde bevroren paardenlappen in een plastic tasje. Helemaal tevreden!

Thuisgekomen doken de hond en de katten gelijk op dit tasje af, en dat deed me bedenken dat er misschien ook wel viervoeters enthousiast te maken zijn voor dit soort vlees.
Vandaag heb ik een pond ontdooid en dat ligt nu lekker in de pan te sudderen, al is het dan geen zuurvlees of stoofvlees geworden. Ik heb immers een man die Hagenees is en die heeft helemaal niets met Limburgse en Brabantse stoofjes.

Maar, ik heb nog een tweede pond in de vriezer ;-) die kan ik altijd nog zonder overleg als zuurvlees verwerken met rinse appelstroop en ontbijtkoek!
Niet alleen ik wacht op dat tweede stuk vlees, ook de katten en de hond. Voor Tommie en Mijntje heb ik alvast een stuk afgesneden voor het de pan in ging. Dat was een groot succes!

Dus voor de BARFers onder ons: paardenvlees is zeker aan te bevelen.

Oh ja en voor de sloffen ben ik geslaagd hoor, we zitten nu allebei met lekker warme voeten achter de pc!

Herfst

2008-11-02T15:00:00.006+01:00

Het is altijd leuk om Tommie vanaf buiten te fotograferen. Hij trekt dan zo'n trouw koppie en snapt niet waarom het vrouwtje daar nou buiten staat en hij niet bij haar kan komen...

Wat hij en ook het vrouwtje op dit moment niet wisten, is dat Doppie en Sauterne bij de voordeur die op een kiertje stond, snode plannen smeedden.

Het gevolg was dat ik veel en veel langer dan bedoeld buiten moest blijven, aangezien die twee donderstralen de voordeur dicht hadden geduwd, de achterdeur nog op slot zat en Rob nog op bed lag en ik hem niet wakker wilde maken.

Halloweenkittens!

2008-10-31T05:50:00.000+01:00

Onze Halloween oproep was eigenlijk niet zo'n groot succes als je het succes meet aan het aantal reacties. Maar liefst 1 cattery reageerde!

Bij cattery van het Stroomdal werden op 1 oktober 2008 drie kittens geboren:

een black tabby tortie;
een red (tabby mackerel) en
een red tabby blotched poesje.

klik hier voor meer informatie

Halloween in aantocht

2008-10-23T08:46:00.000+02:00

Binnenkort is het weer Halloween (31 oktober).
De afgelopen jaren heb ik in onze gastenboeken heel wat verschillende Halloweencreaties langs zien komen en ze steeds met plezier bekeken.

Zelf heb ik dit jaar ook een poging gedaan om Halloween katten op de foto te krijgen.

en dan deze:

Zoals je ziet, het is mij niet echt gelukt.

Heb jij beter gelukte foto's? Stuur ze ons toe via de link 'mail ons' in het menu rechtsboven, en we plaatsen ze op 31 oktober.
Kittens in Halloweenstijl krijgen een plaatsje op kittens.fokkersnoorseboskatten.net

Om vrolijk van te worden

2008-10-22T17:53:00.016+02:00

Ik word van een hoop dingen vrolijk, en van evenzoveel dingen moedeloos. Iets dat in beide categorieën valt is geld.

De verplichte schoorsteenveger heeft zich weer gemeld, de olietank is bijna leeg, we hebben nog geen winterbanden (ook al verplicht hier) en zo kunnen we nog even doorgaan met redenen waarom geld me niet vrolijk maakt op dit moment.

Wat me wél vrolijk maakte, is toen ik tegen beter weten in toch die zak van 10 kilo Animonda vom Feinsten Deluxe Adult bij Zooplus bestelde terwijl we nog zat kattenvoer op voorraad hebben. Ik had om een duistere reden bij Zooplus.de nog een korting van 10% staan tot 1 november dit jaar, en kreeg ook nog eens bijna een procent snelbestelkorting. In totaal bijna 5 euro op de € 39,90 dus daar werd ik al vrolijk van.

Bestellingen in Duitsland gaan van onze Duitse rekening, maar aangezien het salaris op de Nederlandse komt moet ik dan wel na zo'n bestelling wat geld oversluizen.

Bij het openen van het internetbankieren programma van onze bank zag ik ineens bovenaan de bijschrijvingen een bedrag van 23 euro van Zooplus staan. De inkomsten van het partnerprogramma over het afgelopen kwartaal van de twee reclamelinks die ik 2 maanden geleden op de site van ons fokkersoverzicht heb geplaatst.

Dat ik nu helemaal in mijn nopjes ben met de 10 kilo voer die binnenkort bezorgd gaan worden voor eigenlijk maar krap 12 euro, dat kan je je misschien wel voorstellen!

Voor wie Animonda niet kent, lees er meer over op onze kattenvoerweblog. Hier staat het inmiddels op nummer 1 van de top 3 van droge brokjes, de mening van zowel katten en baasjes in ogenschouw nemende (op 1 Animonda, op nummer 2 Carocat en op nummer 3 Sanabelle).

Oh ja ennuh... het is o.a. te koop bij

;-)

(met dank aan hen die via ons bij Zooplus bestelden)

Herfst

2008-10-17T17:37:00.001+02:00

Herfst, dat staat voor veel. Geurig veen, roodgeel zonlicht, verkleurde bladeren, krolse katten, maar helaas ook voorhoofdsholteontsteking.

Om op het zonlicht verder in te gaan: vandaag scheen de zon op de muur in het trappegat op een zodanige manier, dat het wel leek of Scar een fotosessie bij een fotograaf aflegde.

Op bezoek bij Zusje

2008-10-12T08:21:00.000+02:00

Gisteren ben ik op bezoek geweest bij de mensen waar Zusje woont. Het was een hele gezellige dag, de tijd vloog! En wat is Zusje mooi en lief... echt een superpoes.

Zusje is een proper dametje. Zo leverde het in het begin na haar verhuizing problemen op rondom haar kattenbak gedrag. Uiteindelijk bleek dat mejuffrouw 2 verschillende bakken bliefde: eentje voor de grote boodschap en eentje voor de kleine boodschappen.

Foto's maken van deze dame valt niet mee. Zodra ze een camera ziet, gaat ze zich uitsloven om maar vooral in beeld te komen. Een spontane foto maken zonder dat ze dit doorhad bleek bijna onmogelijk.

Aha, daar lukte er dan toch eentje, want er is een nog grotere hobby dan aandacht krijgen: lekkers eten. Op deze foto zie je links (dus) de prachtige lange pluimstaart van Zusje en haar volbehaarde knickerbockers, het hondje in het midden is Muisje (eigenlijk net een kat, een schat van een hondje) en rechts achter Kyra (fra Jerriks Smykkeskrin).

Nog even een close-up van Kyra.

En tenslotte een foto die demonstreert dat Zusje haar afkomst niet verloochent. In de tas waar ze hier met haar kop in zit, zat een plastic tasje.
En net als haar moeder, is ze dus gek op het likken aan plastic!

De zeebenen van Snorre

2008-10-11T19:19:00.001+02:00

De Boskatblad lezers onder jullie kennen Snorre al als campingkat en in voor wandelingetjes door de buurt.

Maar Snorre blijft ons verbazen, ze blijkt zelfs zeebenen te hebben! Kijk met ons mee:

Hm

2008-10-10T19:10:00.004+02:00

Terwijl ik het heel druk heb op het werk en weinig tijd meer vind voor deze weblog, probeert Doppie af te vallen. Oh fout. Ik bedoel: probeer ik Doppie af te laten vallen...

Tommie

2008-09-27T18:57:00.005+02:00

Ik keek net zo naar Tommie, heel tevreden omdat hij van alle vleesjes mooi is aangekomen. Van 3,9 naar 4,2 kilo in een maand tijd. Hij is niet groot van stuk, maar daarbij echt heel erg mager. Vandaar dat ik hem zijn zin heb gegeven en hem nu veel rauw geef. Want dat vindt hij lekker.

Maar wat ik ineens ook zag, is dat zijn jeugd is verdwenen.
Ik zag altijd nog een kind in hem, maar hij is een kater geworden besef ik me ineens nu ik de foto's bekijk die ik heb gemaakt.

En eigenlijk moet ik daar aan wennen. Het voelt als een afscheid.
Maar oh wat vind ik hem mooi.